Análise Beta: Dead Island Epidemic

Por: Mércores, 25 de Marzo de 2015, 14:00 COMENTAR

deadislandepidemic

A estrea da franquía no xénero MOBA esta a pasar sen facer moito ruído polo océano de free-to-plays dispoñíbeis. Sen demasiada boa crítica, non acaba de ter ese factor diferenciador que parece que procuran os xogos online de moda. Coa lembranza dos anteriores Dead Island que tan ben nolo fixeran pasar decido darlle unha oportunidade. Descargámolo nas nosas librarías de Steam para ver que é o que nos ofrece.

De primeiras, o que temos que ter en conta e que non nos atopamos fronte a un Dead Island ao uso. Non imos ter un xogo de acción/shooter en primeira persoa, senón que imos ver algo parecido ao que xa vimos en xogos como Lara Croft: Guardial of Light e Temple of Osiris, mais daixando de lado os crebacabezas. Teremos unha idea moi próxima se xa probamos a boa idea desastrosamente executada que foi How to Survive.

Como xa dixemos, este xogo basea o seu atractivo na cooperación online, aínda que podemos xogar misións individuais. Como xa acontecía nos anteriores, o modo de un xogador presenta múltiples deficiencias que só poden ser obviadas se se ven compensadas por un xogo que poida facerse moi divertido en compaía. Porén, este non acaba de ser o caso de Epidemic. Si que é certo que en compañía podes deixar de lado as súas carencias, pero fáltalle un plus para darlle unha boa acollida e escollelo sobre outras opcións.

Non debemos esquecer que aínda se encontra en fase beta, e que tanto os modos de xogo como as mecánicas poden verse melloradas nunha versión final. De todas as formas imos comentar o que é o xogo a día de hoxe, que é o que podemos probar.

deadislandepidemic3

Mecánica

A mecánica de xogo é sinxela e moi similar á que podemos ver noutros xogos similares. Controlamos a nosa personaxe coas teclas WASD, diriximos os ataques co rato e lanzámolos facendo clic esquerdo e dereito. Outras teclas como Q, E, R, F ou C serven para usar as habilidades especiais, curarnos, accións de soporte e menús.

Os obxectivos base das partidas son obter subministros, ben de puntos de subministro ou de inimigos clave, e levalos ao punto de partida. Pode haber maior ou menor dificultade, ou diferentes problemas, pero esa é a razón do xogo. Cousas moi boas saíron de mecánicas máis sinxelas, mais é ben certo que aquí se sente a falta de algo de variedade nas misións se o que pretende é que a xente xogue habitualmente.

Nos modos de xogo temos os tres típicos: un xogador, PvE e PvP. O modo de un xogador, sen estar mal, parece estar máis orientado só ás primeiras partidas como aprendizaxe que a un xogo mantido no tempo. Doutra banda, tanto ao PvE como o PvP, mellorando moito o anterior, séguelles a faltar un punto máis nas mecánicas e nas motivacións da partida para lles ver algo de sentido. O PvE faise nun equipo de 4 e teñen que se cumprir as misións que indicadas. No PVP topamos tres equipos de 4 xogadores loitando por ser o que máis suministros obteña.

deadislandepidemic4

Compoñente RPG

Así que comezamos a xogar podemos escoller unha personaxe incial. Temos as típicas clases de apoio, forza bruta, curación… e cada personaxe contará con dúas destas clases. Pola miña parte escollín apoio e curación, sempre fun de ir coidando dos demais. Segundo vas avanzando misións comezas a obter puntos de experiencia e a avanzar niveis cos que activas habilidades e melloras que podes ir incorporando. No meu caso a personaxe contaba cun ataque especial, unha habilidade de curación, e case ao principio desbloqueei unha bomba de fume e unha de feromonas, que serven para dar vantaxe nos combates.

Dentro de cada partida imos subindo uns niveis cos que mellorar as habilidades que xa teñamos. Ese progreso desaparece ao acabar, e teremos que volver subilo de cada vez. Non é nada que sexa moi difícil e así que saibas o que usas máis a miúdo xa terás automatizadas as accións. Isto resultoume moi confuso no comezo, porque daba a sensación de que subías de nivel, pero ao saír da partida non se vía reflexado no teu nivel de xogador, tendo que volver subilo na seguinte.

deadislandepidemic1

Como nos demais xogos da saga, temos un banco de traballo co que fabricar novos elementos como armas ou melloras. Isto farémolo coas pezas que nos obsequian ao final de cada ronda.

Os pagamentos in-game

Non podía faltar isto nun xogo F2P. Poderemos fundir o noso cartón engadindo diñeiro ao xogo, que nos servirá para mellorar calquera aspecto do personaxe e das armas. Iso si, todo pode ser mercado sen necesidade de pagar, mais facelo está claro que acelera moito o proceso. A falta de probalo máis en profundidade, coido que non é un factor tan diferenciador.

Graficamente presenta un aspecto correcto, no fío dos anteriores, no ambiente dunha illa paradisíaca. Os efectos e o movemento dos inimigos non desentoa. Neste tipo de xogos nunca imos detrás duns gráficos sobresaíntes, senón mais ben dunha xogabilidade que supere con nota varias horas de xogo.

deadislandepidemic2

En xeral estamos ante un xogo que pode dar un par de días de diversión para ti e os colegas. Cabe esperar que, se o xogo sae de beta, sexa con máis escenarios e máis variedade de misións. É un experimento que apunta alto, e como primeira experiencia no xénero pode non ir todo o desencamiñada que puidese parecer. Sen dúbida falta traballo para que chegue a ser tido en consideración a medio prazo. Só eles saben até onde queren chegar con iso.

Nun primeiro momento a opinión coa que enfrontas o xogo é boa. Pinta ben e todo cadra como debe, pero xa cun par de horas ás túas costas comezas a ter esa sensación de que non leva a ningures, e non para de medrar segundo van pasando os minutos. Mesmo así, é unha aventura moi valida para unha fin de semana con amigos ou unha noite de xogo online sen pretensións, mais non esperedes ver o novo LoL ou TF2. Vaivos quedar pequeno. No seu favor hai que dicir que en todo o tempo que xoguei non apreciei ningún bug e os tempos de carga foron, polo xeral, curtos. O que si que vin é que facía cousas moi raras ao entrar nas partidas, case como se mudase de pantalla e o xogo e as partidas fosen dúas aplicacións distintas.

Se en novas actualización melloran nos seus puntos fracos talvez sexa un xogo que ter en conta no futuro. De momento é bastante esquecíbel.

[puntuacion]ESTILO=Sonic|GRÁFICOS=60|SON=65|XOGABILIDADE=65|DIVERSIÓN=60|DURACIÓN=50[/puntuacion]

Análise de State of Decay

Por: Domingo, 1 de Febreiro de 2015, 18:00 COMENTAR

state_of_decay_1
Con motivo do recente anuncio da saída ó mercado de novas versións do xogo State of Decay para as consolas de nova xeración pareceume axeitado darlle un pequeno repaso ó que pode ofrecernos.

State of decay foi realizado por Undead Labs. e distribuído por Microsoft Studios alá polo ano 2013, inicialmente só estivo dispoñíbel para Xbox 360 pero máis adiante nese mesmo ano puidemos desfrutalo en PC a través de Steam. Consiste nun xogo de supervivencia zombie, tema xa moi rillado ó longo de moitos xogos en diferentes plataformas, pero, ó meu pensar ten unha formulación diferenciada que déixa coa sensación de estar a probar algo distinto e despois de varias horas adicadas a el segue a convencer.

Mapa do xogo

Mapa do xogo

Atópaste nun entorno de gran magnitude (non esperedes un mapa do GTA, pero aínda así é unha superficie que leva o seu tempo atravesar) de trazado sinxelo e conformado por unha pequena cidade, un pobo residencial, un espazo natural e unha zona rural unidos entre si por unha calzada.
Comezas neste último lugar, cando veste sorprendido polo apocalipse zombi desta quenda e tócate escapar a unha casa onde se atopan outros superviventes. É aquí onde se comeza a introducir a mecánica do xogo.

Sobrevivir, si, pero coa túa casiña, as túas leiras…

Características e instalacions da base

Características e instalacions da base

A nosa labor non vai ser só sobrevivir no día a día, senón que deberemos establecer unha base onde ficar quedos. Nesta base disporemos dunha serie de espazos que deberemos preparar para una das distintas funcións, como pode ser a cociña, cuartos e outras opcións que nos darán diferentes vantaxes ó longo do xogo. Ademais, por suposto, de prepararlle as defensas adecuadas para salvar ós asedios das hordas que esporadicamente decidirán facernos unha visita. Estas bases atópanse en diferentes lugares do mapa, e poderémonos ir mudando dunha a outra segundo as nosas necesidades (principalmente dependendo do número de superviventes dos que dispoñamos).

Acumular recursos

Para o mantemento da nosa base e dos seus habitantes necesitaremos ir recollendo continuamente cada un dos 5 recursos dispoñíbeis, a saber:

  • Comida
  • Medicamentos
  • Munición
  • Materiais de construción
  • Combustible
Recursos conseguidos coma postos avanzados

Recursos conseguidos coma postos avanzados

 

Todos estes materiais vanse consumindo conforme pasa o tempo e tamén ó construír estancias na base ou defensas. Para repoñer as reservas pódense facer dúas cousas, a primeira é recorrer os edificios baleiros, acabar cos inimigos que poida haber neles e pescudar nos mobles e ver que podemos atopar. Non sempre teremos a sorte de achar o que buscamos pois poden non ter nada ou ter armas de distinto tipo e obxectos varios.
A segunda vía comeza de forma similar pero é mais beneficiosa a longo prazo. Podemos limpar calquera edificio de zombies, de novo buscar nel e nese momento saberemos mediante unha icona no mapa cal é o recurso predominante e establecer un posto avanzado que permitirá durante un tempo ir obtendo de forma continua reservas.

As relacións entre os superviventes

Personaxe, relacións e inventario

Personaxe, relacións e inventario

Non vos pensedes que ides a xogar a State of Decay e atoparvos un Sims e que teredes que traballar as relacións durante moito tempo. Simplemente consistirá en compartir determinadas misións con eles e isto fará que confíen en vós.

“Xa…. a min todo iso impórtame ben pouco” haberá que pense, pero aquí si ten certa importancia. O noso traballo para a comunidade e para o resto dos superviventes permitiranos tamén obter certas vantaxes como pedirlles axuda nas misións ou obter mellor equipamento. Isto cobra especial dimensión se nos plantexamos outra das premisas do xogo, nós non somos un personaxe, somos toda a comunidade. Isto quere dicir, simplemente, que aínda que a historia a comezamos cun personaxe concreto poderemos xogar con todos os membros que recrutemos, e calquera de eles pode morrer en calquera momento do xogo e a historia segue como se tal cousa.

Aquí vai una leria de caráis pero aínda non falamos de pegar un só tiro

O certo é que non entrei en moita profundidade no aspecto da propia acción, porque non é o que destaca neste xogo por enriba doutros xogos de temática similar. Aínda así non é nin moito menos aburrido ou pobre neste campo e faranos botar unhas boas horas de diversión.
Temos armas corpo a corpo, armas cortas, longas, coches para levarnos todo por diante e unha serie de tipos de zombies como os que se póden ver noutras ocasións. Clasificables entre os “normais” e os que lles meteron droja no colacao e van a tope
Estes últimos son os únicos que nos porán nun problema en determinado momento xa sean os máis fortes ou os máis áxiles, polo demais o único que nos debe preocupar é non acabar arrodeado por unha morea de inimigos, porque nese caso temos as horas contadas e neste xogo, quen morre morreu, non hai segundas oportunidades.

Isto debe compaxinarse coa realización das misións principais que son as que nos dirixiran ó desenlace do xogo. A historia faise divertida e amena, e sen traballar demasiado os personaxes consegue que sigas interesado en continuar e en salvalos. En canto á variedade das misións non é moi grande e da a impresión de que se o xogo durase unhas poucas horas máis acabaría por facerse moi repetitivo aínda que na súa extensión, non é algo que se che pase pola cabeza.

DLC’s

 

state_of_decay_5
Nas versións de PC e Xbox360 Chegaron a saír dous DLC, Breakdown e Lifeline.
Breakdown engade unha experiencia sen modo historia, un modo supervivencia continua con unha maior dificultade para ós que lles pareceu que a experiencia orixinal quedaba corta de retos. (Recomendado se queres continuar coa experiencia)
Lifeline engade un novo escenario, situando a historia nunha pequena base militar nas aforas dunha gran cidade. Esta vez o nexo común é unha autovía de circunvalación que une determinadas zonas xogables. Este novo capítulo centra o xogo nos superviventes militares da base que deberán mantela libre de infección mentres rescatan a civís e esperan ó seu turno. Polo xeral o gameplay mantense case igual, pero pasamos a ter una base fixa que sufre de forma constante cada determinado tempo un asedio importante que deberemos axudar a cortar.(Recomendado se gustouche moito o xogo base, aínda que a defensa continua da base chega a facerse tediosa)

Resumo

É obvio que non estamos ante un xogo AAA pero no seu modesto tratamento ó xenero Z creo que deron con algo que deu moito de si se podemos velo no seu contexto e o enfrontamos sen complexos. Tedes varias horas de desfrute aseguradas neste título.

 

[puntuacion]ESTILO=Sonic|GRÁFICOS=70|SON=70|XOGABILIDADE=85|DIVERSIÓN=90[/puntuacion]

Legend of Zombie

Por: Domingo, 21 de Abril de 2013, 9:00 COMENTAR

legendofzombie1

O verdadeiro «Link escuro»

Vía | TeeCraze.com

Mega Zombie Man

Por: Sábado, 20 de Abril de 2013, 9:00 COMENTAR

zombieman1

Vía | TeeCraze.com

Kong of the Dead

Por: Venres, 19 de Abril de 2013, 9:00 COMENTAR

kongofthedead

Vía | TeeCraze.com

Mario Zombie

Por: Luns, 3 de Outubro de 2011, 14:57 COMENTAR

(Vía: rampagedreality)