Seguimos con esta recompilación de títulos, espero que xa probásedes os da semana pasada e que veñades con gana de máis. Vamos adiante completala.

L.A. Noire

Este título presenta todos os sinais do cineme negro detectivesco. Unha serie de crimes, protagonistas cunha dobre moral e unha trama con xiros referencias  ao cinema de época. Froito do xa extinto estudio Team Bondi, para o que o desenvolvemento sen beneficios inmediatos supuxo unha carga demasiado difícil de soportar, afrontamos unha serie de casos que nos avanzarán na vida do protagonista e nos acercarán a resolver o misterio que anda detrás dos sucesos que se presentan.

Cunha calidade gráfica moi elevada, foron pioneiros nunha excepcional captura facial, sendo todas as personaxes do xogo a viva imaxe dos actores que lles dan vida. Aínda con certa dificultade no control, o xogo en si mesmo non presenta un nivel moi elevado e pode ser un título accesible para calquera.

Machinarium

Esta aventura gráfica conta cunhas mecánicas simples e un grafismo preciosista. Todos os que o xogamos no seu momento quedamos namorados do pequeno robot ao que axudaremos a salvar Machinarium do malvado plan dunha irmandade que planea destruír a torre da cidade.

Sen textos nin diálogos, toda a información que se nos transmite faise a través de debuxos e animacións, o que lle dá un toque de orixinalidade maior se cabe. Anímovos a que vos fagades con el e o probedes.

Mirrors Edge

Este experimento que saíu á luz da man de EA desenvólvese nun futuro distópico en que todo está controlado por unha ditadura. A sociedade conformista convive con isto, pero mantense unha rede de comunicacións usada polos disidentes e opositores ao réxime que consiste nunha rede de corredores que se encargan de distribuír a información. Un deles, Faith, será a protagonista e verase envolta nunha loita moito maior que ela mesma.

Nunha cidade branca con cores moi primarias que resaltan os puntos de interese, percorreremos os tellados e edificios da cidade facendo uso de habilidades moi propias do parkour, carreiras, loitas corpo a corpo e tamén armas. Conta con moitos automatismos que o fan moi dinámico e moi espectacular.

Parece que logo coñeceremos por fin a data de saída da súa secuela e as últimas informacións apuntan cara a unha triloxía, debedes coñecer a orixe.

The Last of Us / Beyond Two Souls / Heavy Rain

Este combo de aventuras de moi boa factura o teremos nas consolas de Sony, os tres estan dispoñibles en PS3 e os dous primeiros tamén en PS4. The Last of Us é un xogo puramente de aventura, nun futuro postapocalíptico, podedes ver mais na entrada do blogue, só dicir que para min é dos xogos que mais preto están do 10 na xeración anterior, podédelo ver no trailer, e a súa música non fai máis que axudar a isto.

Beyond Two Souls mestura o xénero de acción e aventura gráfica nunha historia con tinturas sobrenaturais que de seguro vos digo que paga a pena e que tedes que probar.

No caso de Heavy Rain movémonos xa máis nunha aventura gráfica cos seus crebacabezas e as súas decisións argumentais, vanlle pesando os anos que non teñen os outros dous, pero aínda se desfruta e segue a ser unha referencia no seu xénero.

Tomb Raider

Volveron as aventuras de Lara Croft, un clásico que volve pegando forte. Estamos ante un xogo de aventuras que recupera moitos dos elementos que fixeron grande a franquía e incorpora un grande número de novidades que hai que explorar.

Unha boa historia, presentada nunhas condicións inmellorables e cuns gráficos excepcionais. Ten todos os ingredientes que podemos pedir a un xogo deste estilo para ser un fixo nos nosos estantes e librarías de Steam.

Rayman Origins / Legends

 

Plataformas clásico que recupera a xa case esquecida personaxe de Rayman cun estilo moi propio e moi divertido, un xogo para xogalo rápido e que na súa continuación e nas versións que vemos en plataformas móbiles como Rayman Fiesta Run e Jungle Run segue a conservar o seu encanto. Xogo moi adecuado tanto para xogar na casa como no bus ou nos descansos coa súa versión portátil. Un xogo que dá o que propón, diversión sen complexos.

Red Dead Redemption / Saga GTA

RockStar ten case o monopolio do éxito nos xogos de mundo aberto. A saga GTA xogo tras xogo continúa a bater récords de vendas e a presentar títulos de gran calidade.

Coido que a estas alturas todo o mundo coñece estes xogos, polo menos polas alusións apocalípticas que advirten que xogando a el acabarás sendo un servo de Satán, matando embarazadas en centros comerciais ou barbaridades similares. Este xogo é o gamberrismo puro e ponnos na pel de criminais dispostos a todo. Pero fronte ao que algúns ven apoloxía da violencia, moitos outros ven parodia do típico cinema de acción e das historias que desde sempre temos nos nosos televisores, podedes ver o gameplay que fixemos no noso twitch.

Para aqueles máis fans do cinema clásico temos Red Dead Redemption que, se o GTA parodia os típicos filmes de acción e disparos este fai o propio cos spaghetti western. Unha aventura do Oeste cunha historia xenial de redención e acción moi desfrutable.

Pokémon

Non sei se teño que dicir algo sobre este xogo, a moitos comeunos a infancia e a moitos tamén lles comeu a idade adulta. Esta saga xa clásica de Nintendo non para de renovarse, lanzando novas versións, mellorando as mecánicas, dotando dunha maior complexidade a este universo e pouco a pouco tamén modernizando o aspecto gráfico, aínda que non é nin moito menos un punto forte.

E un xogo que te atrapa, moi adictivo e divertido que che fará pasar un monte de horas diante da consola. Moita xente o ve como un xogo de nenos, pero nin de lonxe, con calquera idade podemos desfrutar profundamente del se o enfrontamos sen prexuízos.

E con isto concluímos, estou seguro de que deixo moitos títulos polo camiño, seguramente algúns mellores, pero esta é unha selección coa cal podedes comezar se vos pica o verme e non tedes moi claro por onde tirar. E os que xa sabedes un pouco do tema, cales recomendaríades vós?

Parte 1 | 15 Xogos cos que entrar no mundo dos videoxogos (Parte 1)

O troco xeracional

Por: Martes, 17 de Decembro de 2013, 12:00 1 COMENTARIO

the-last-of-us-03

Nestes intres atopámonos nos albores da chamada “nova xeración” de consolas, dividida en 3 máquinas: Nintendo Wii U, Microsoft Xbox One e Sony Playstation 4. Este troco xeracional está en boca de todo o mundo, a xente bótase a comprar estas novas consolas nas tendas especializadas ou non tan especializadas, as distribuidoras anuncian os novos xogos que sairán no próximo ano 2014, os estudos de desenvolvemento están traballando para habituarse ao funcionamento destas consolas e exprimirlles ata a derradeira gota de rendemento e estamos no principio dun proceso de saturación publicitaria nos medios maioritarios de comunicación de cara a convencernos a todos das bondades da nova xeración e as melloras que traerá en contraste ca anterior.

Sen dúbida entre estas melloras atoparémonos cun novo surtido de filtros, texturas de alta resolución, escenarios moito máis grandes que na actual e un sinfín de novos efectos, reflexos en cristais e a auga máis realista vista xamáis nunha consola de sobremesa. Pero o meirande troco, o troco que marca realmente un cambio de xeración, xa tivo lugar. E tivo lugar sen que nos déramos conta.

Neste troco temos 3 puntos de vital importancia, que compoñen súa particular trinidade. Un tuvo lugar no ano 2010, o outro no 2011 e o derradeiro neste mesmo 2013, a mediados de ano, para ser máis precisos.

Os trocos típicos na industria do videoxogo tiñan lugar por motivos total ou case totalmente técnicos, do modo que o fixo Doom no lonxano 1993, ou do modo no que as diferentes xeracións de consolas van aparecendo co paso do tempo e proporcionan novas posibilidades para os programadores de facer mellores e máis impresionantes xogos. O troco do que vou falar non ten nada que ver cun apartado técnico, senón que é moito máis sutil, pero que ten a mesma ou incluso máis importancia que calquera mellora técnica.

Para poder entender o troco, hai que porse en situación e retroceder ata ese ano 2010. GTA 4 acumulaba críticas positivas alí onde fora analizado, pero non deixaba de ser un GTA, cas típicas cousas que facer nun xogo da saga. Uncharted e sobre todo Uncharted 2 levaran o escalón gráfico na PS3 ao seguinte nivel, Mass Effect acababa de presentar a súa segunda parte, os rumores acerca de Skyrim comenzaban a ser xa imparables e o boom dos xogos indies estaba iniciándose tralo lanzamento de Braid e a inminente chegada de Limbo.

heavy-rain-21

Nese contexto aparece a finales de Febreiro de 2010 o xogo que conforma o primeiro piar do troco, Heavy Rain.
5 anos despois do seu anterior xogo, o aclamado Fahrenheit, a empresa francesa Quantic Dream lanza este xogo, que borra dun plumazo a separación entre videoxogos e cine ao proporcionar unha experiencia prácticamente cinematográfica, cunha historia complexa, múltiples opcións ao longo da historia e pondo de moda o tan empregado actualmente recurso dos QTE para realizar a interacción entre persoa e xogo. Pero non é este o troco ao que nos ocupa, senón que este ven dado pola propia historia en si mesma, unha historia que Microsoft rechazou engadir ao catálogo da súa Xbox 360 e que provocou que Heavy Rain se convertira nun exclusivo de Playstation 3. Así pois, esta negativa de Microsoft a permitir a publicación na 360 dun xogo no que o argumento xira en torno ao asasinato de nenos e que ponlle en bandexa de prata á competencia un xogo que resultou ser un auténtico vendedor de consolas, xa forma, merecidamente, parte da historia dos videoxogos.

The-Witcher-2-Assassins-of-Kings-PC-2

Únicamente un ano despois de este xogo, aparece outro, o segundo dunha saga baseada nos libros de Geralt de Rivia, escritos por Andrzej Sapkowski e feito por un pequeno estudo polaco chamado CD Projekt RED. Este xogo, aclamado internacionalmente dende o momento do seu lanzamento pola súa combinación de historia, xogabilidade e apartado técnico, foi publicado baixo o nome The Witcher 2: Assassins of kings. A pesares de que técnicamente a súa calidade máxima co filtro hiperrealista activado é motivo máis que dabondo para marcar un hito técnico no momento (non en vano é seguramente un dos mellores xogos técnicamente falando da xeración xunto co Crysis e ainda hoxe en día non son poucos precisamente as computadoras capaces de movelo fluidamente con dito filtro activado), o punto máis destacado do xogo é, sen dúbida, a súa historia. Unha historia complexa e apaixoante, que atrapa ao xogador ate o mesmo final e que toca de modo bastante explícito un tema que non é moi común no mundillo, e menos tratado ca seriedade mostrada en The Witcher 2, coma é o tema do sexo. Si, todos xogamos a algún Larry e todos coñecemos os métodos de recuperar vida dos GTA, pero unha cousa é iso, e outra moi diferente é tratar o sexo do modo que se trata neste xogo, dun modo adulto e sen tapuxos. Non vou por aquí ningún vídeo, xa que sería spoilear a historia, pero unha busca rápida polo Internet permitiravos comprobalo.

The-Last-of-US-PC-game_1920x1080

De este modo, chegamos ao terceiro e derradeiro xogo, publicado neste mesmo 2013, trepou ao momento ate as posicións máis elevadas na maioría de rankings xa non só dos mellores xogos do ano, nen sequera nos dos mellores xogos da súa plataforma, senón que xa directamente entrou nos dos mellores xogos da xeración. Seguramente con estes datos xa saberedes de qué xogo estouvos a falar, pero se vos digo que os protagonistas son un home atormentado e unha nena, xa quedan disipadas as dudas. Falo, efectivamente, de The Last of Us.
Cando todo indicaba que a PS3 alcanzara o seu tope gráfico con Uncharted 2 e 3, o mesmo estudo de desenvolvemento, o xa histórico Naughty Dog, saca este xogo que, lonxe de ser un Uncharted máis, é moito máis, xa non polo seu formidable apartado técnico, apartado que está xa non entre os mellores de PS3, se non que seguramente sexa o tope técnico da presente xeración de consolas. O igual que no caso de The Witcher 2, a pesares deste formidable apartado técnico, o máis destacado non é iso, senón que é a historia, sendo máis concretos neste caso, o desenvolvemento dos persoaxes, que acadan unha simbiose que queda patente no seu final, que poderá ser máis ou menos criticado, pero que xa é parte da historia dos videoxogos.

Así pois, estes 3 piares conforman o troco xeracional ao que me refería anteriormente: o troco dunha época na que os videoxogos eran un elemento de divertimento, pero nada máis a unha época na que os videoxogos son un modo de entretemento adulto, maduro, complexo, e no que cada vez vai haber menos temas tabús.

Non é casualidade que estes 3 xogos foran considerados entre os mellores da presente xeración, e non é casualidade que foran os elexidos para este artigo. O salto dado por Heavy Rain involucrando ao xogador nunha película interactiva, cunha historia moi dura, cun tema que fai 10 anos sería imposible de tratar nun videoxogo sen que se che botaran ao pescozo, e un xiro final do guión espectacular, que converte os últimos intres de xogo nunha contrarreloxo na que chegas a sentirte realmente agobiado pola situación e a complexidade argumental de The Witcher 2, teñen o seu cumio na historia de The Last of Us. Un xogo violentísimo, escuro como o que máis, no que daste conta de que as accións que cres axeitadas no momento provocan un dano no que non repararas e no que os persoaxes evolucionan ante os teus ollos ao máis puro estilo dunha película, e que ademáis ese xogo teña as críticas tan positivas que ten, deixan de manifesto que algo trocou no mundo dos videoxogos.

Os videoxogos xa saltaron á seguinte xeración, o troco empezou fai xa casi 4 anos e pasou inadvertido para a meirande parte da xente, pero xa non vai ir a ningún lado.

heavy-rain
Segundo as verbas do co-presidente de Quantic Dream, Guillaume de Fondaumiere, no festival Digital Dragons en Polonia, o videoxogo de 2011, Heavy Rain, ingresou nas arcas de Sony 100 millóns de dólares, defendendo así os videoxogos experimentais.

Estes proxectos foron e son rendibles, ata certo punto.”
“Dareiche un exemplo que coñezo: Heavy Rain. Digamos que crear «Heavy Rain» costou 22 millóns de dólares. Coas campañas de márketing, quizáis 30 millóns. Se lle sumamos a distribución, 40 millóns. Sony ingresou 100 millóns con este xogo, así que é moi rendible. É o tipo de marxe de beneficios que toda empresa quere para calquer videoxogo.”

A súa compañía lanzará en xuño Beyond: Two Souls, exclusivamente para PlayStation 3. O estudio tamén está a traballar nun videoxogo para as videoconsolas de nova xeración cun motor totalmente novo, como se puido ver na “presentación” da PlayStation 4.