“Jak & Daxter Collection” chegará á PS3

Por: Martes, 11 de Outubro de 2011, 14:42 COMENTAR

Dentro de min había unha voz que dicía non volverei comentar estas colecións que sacan as compañías de xogos anteriores remasterizados e en HD dirixidas única e exclusicamente para sacar diñeiro sen moita complexidade. Mais acabo de romper este xuramente interior, porque a saga que recompilarán de novo e en HD marcoume na anterior xeración.

Exacto, refírome á grande (xoia) saga creada polos grandes Naughty Dog, Jak & Daxter, a grande triunfadora referíndonos ás plataformas (esquezamos a merda de xogo de condución que sacaron, esquezámolo).

O primeiro Jak & Daxter foi unha auténtica xoia das plataformas que cativou millóns de xogadores; a segunda parte superou todo o visto até o momento neste xénero, mesturando sand box con aventura/plataforma (totalmente imprescendíbel); e a terceira entrega tiña un aspecto máis serio e tamén moi divertido.

Pois ben, estes tres videoxogos chegarán en HD á PS3 ao longo do 2012 (aínda non especificaron día concreto). E se sodes dos que non xogastes a saga Jak sendo fans das plataformas, xa podedes estar atentos a esta recopilación, porque son uns títulos moi recomendados, personalmente resaltando á segunda entrega.

Unha mágoa que a súa compañía creadora anunciase que pretende abandonar a franquía, unha verdadeira mágoa.

Unha saga emblemática volve ás nosas consolas nun título que mestura a esencia de moitos videoxogos, para dar un resultado óptimo pero pouco orixinal.
Nós controlaremos a un cabaleiro nunha perspectiva en terceira persoa na cal buscaremos resucitar a nosa amada, e para iso teremos que facer fronte a toda unha serie de señores escuros que nos poñerán as cousas máis complexas.
Na nosa posesión teremos a cruz-látigo que iremos mellorando para conseguir novos movementos como a posibilidade de balancearse, serrar estatuas, etc, etc, pero para aumentar as posibilidades do noso personaxe tamén poderemos usar orbes de luz e orbes escuros que converten a Belmont no guerreiro adecuado para cada momento.
Con todas estas posibilidades superaremos escenarios dando caza a decenas de inimigos e superando diversidade de puzles. Aquí xa teño que darlle un punto positivo a Castlevania, xa que nunha etapa na que os puzles de verdade deron paso a pequenos enigmas que apenas supoñen ningunha dificultade, Lords of Shadow recupera a esencia dos xogos antigos e absolutamente toda a aventura está salpicada de puzles de gran diversidade, moitos deles de gran orixinalidade e que vos obrigarán a pensar a súa solución. Pero claro, Mercury Steam sabe que nesta etapa os videoxogadores non queren ter a máis mínima dificultade á hora de xogar, e puxeron a posibilidade de que a propia consola os solucione, detalle que non me pareceu demasiado apropiado. Por suposto, recoméndovos que non usedes esta opción, xa que o mérito recae precisamente en solucionalos por un mesmo.
Como é obvio, o xogo non só está composto por puzles, xa que os monstros finais tamén se dan cita nesta aventura, pero teñan as súas contras. A principal contra é que moitos destes inimigos son plaxios de outros videoxogos e os máis salientábeis son os que se parecen aos de Shadow of the Collosus, e cando me refiro a plaxio estoume a referir a que incluso os movementos predeterminados do propio coloso son idénticos ao do xogo de Team Ico, e a forma de eliminar tamén é igual. Aínda así non nos vamos enganar, a diversión está asegurada igual que a espectacularidade, pero levando a cabo esta estratexia consegue que estes inimigos non sorprendan como deberían.

Por suposto, non todos inimigos son desta forma, hai moitísimos inimigos finais e cada un coa súa forma de eliminar.
Como xa dixen anteriormente, para chegar ao final de cada nivel deberemos superar as zonas de plataformeo, para isto deberemos usar todos os nosos poderes e habilidades, incluso deberemos domesticar algún inimigo grande para montarnos enriba del e superar zonas específicas. Si, igual que acontecía no God of War, e aquí está o seguinte plaxio, xa que incluso a disposición dos botóns está posta de forma idéntica ao Godo f War, golpe feble, golpe duro e agarre. Está xustificada esta imitación?, eu teño as miñas dúbidas, pero como o movemento é igual de bo que o do xogo de Kratos non se pode dicir nada.
Tamén é salientábel mencionar a cámara, para min idéntica o da saga Onimusha, é dicir, cámaras fixas que amosan os paisaxes máis espectaculares e as zonas máis importantes, pero isto trae consigo un pequeno lastre, xa que nalgunhas zonas de plataformeo resulta bastante incómoda esta cámara xa que non che indica demasiado ben para onde te tes que dirixir, e na zona de saltos pode frustrar algún destes intentos.

Aínda así, falo de momentos puntuais que non fan resentir o desenrolo do videoxogo.
Pero do que si que pode alardear este Castlevania é do seu apartado técnico, tanto a nivel gráfico como a nivel sonoro.
Graficamente é moi impresionante no que amosa uns escenarios realmente bonitos e preciosistas, sempre repleto de cousas no que nunca existirá a sensación de baleiro. O deseño dos protagonistas un tanto do mesmo, unha realización espléndida que non deixa a ninguén indiferente, iso si, como opinión persoal ségueme sen convencer a cara do noso protagonista, prodúceme máis sensación de neniño que de persoa exterminadora de todo tipo de seres malignos.
A banda sonora tan épica como o propio videoxogo, fai resaltar o que verdadeiramente quere Mercury Steam, grandeza.
Ademais, falamos dun videoxogo que supera as vinte horas de duración (poucos videoxogos de aventuras poden dicir isto), o cal me sorprendeu moi gratamente.
Así, Castlevania: Lords of Shadow é un título que mestura o mellor de diferentes videoxogos para un resultado moi divertido, entretido e variado, con momentos verdadeiramente épicos, e outros máis machacabotóns. Pero nas vinte horas que dura non aburre en absoluto ( se che gusta o xénero, por suposto), e para poñer a guinda ao pastel, o argumento está moi ben contado e cun final que sorprende a todo o mundo…… iso si, deberás pasalo para velo cos teus propios ollos.

ensalved 3

Dende o primeiro tráiler que vín de Ensalved xa quedei con ganas de máis, o por qué?, pois tanto polo colorido apartado técnico, como polo desenrolo plataformeiro que tanto me gustan, pois agora xa o rematei e podo falar con toda seguridade do que me supuxo.

Comezarei falando da historia, que nos sitúa nun mundo arrasado e dominado polos mecas (seres robóticos que nos poñerán as cousas difíciles), e poñerémonos na pel de Monkey, un humano con cualidades acrobáticas que por azar do destino verase obrigado a cooperar cunha muller se quere saír vivo daquela situación. Así, recorreremos uns coloridos paisaxes e escenarios sorteando plataformas e pequenos puzles, que en máis dunha vez poderanos recordar ao Príncipe de Persia, pero a isto debemos aumentar que se morre Trip, que así se chama a nosa compañeira de viaxe, nós tamén morremos por unha diadema que nos colocou, polo que debemos protexela en todo momento de todos os inimigos que nos atopamos no camiño. Pero non só isto, se non que a cooperación entre os dous tamén se verá reflexado en detalles como axudar a Trip a sortear grandes saltos,levala ao cabaliño en diferentes lugares,chamar a atención dos mecas para que ela poida avanzar, etc.

ensalved

Pero Monkey non só deberá realizar saltos e escaladas, xa que terá múltiples cualidades que lle verán moi ben na súa aventura, xa que el terá no seu poder un bastón o cal utilizará para defenderse dos mecas. O dito bastón tamén terá a capacidade de realizar disparos de plasma, así que se unimos técnicas corpo a corpo e a longa distancia teremos unha convinación moi entretida. Tamén é verdade que as técnicas corpo a corpo son moito máis espectaculares que as de disparar, e ademáis podemos mellorar todas as nosas técnicas recollendo orbes de poder que están repartidas por todo o escenario. Pero Monkey tamén ten no seu poder unha especie de nube que lle permite moverse a gran velocidade en determinadas zonas, pero aínda que isto é unha característica moi divertida no título, esta nube só se pode usar nun par de fases polo que da a sensación de que se desaproveitou moitisimo este factor, unha pena, xa que é un detalle que pode dar moito xogo, se non que llo digan á segunda parte de Jak & Daxter co seu monopatín.

Ata aquí xa vedes, a diversión está patente en todo momento, sobre todo se sodes seguidores dos xogos de plataformas, que na gran maioría do título é o que nos adicamos.

ensalved 2

Porén, o título é completamente lineal, e aínda que a disposición dos escenarios non fai evidente esta apartado, quizáis Ninja Theory podería reclinarse un chisco máis por mundos máis abertos e menos limitados, porque isto que supón, pois que o título se pase en sete ou oito horas, que vos pasarán rapidísimo porque Ensalved engancha, e como xa dixen, se sodes fans das plataformas,engancha moito.

E isto ven estreitamente ligado ao apartado técnico, que loce un colorido impresionante e uns escenarios bastante cheos de cousas, aínda que se alonxamos a vista vemos uns fondos simples e baleiros. A representación dos protagonistas esta moi ben realizada,pero o título ten fallos de popping en determinadas ocasións que aínda que non enterrompen a diversión do xogo poderíano ter solucionado.

Rematarei falando do seu control que está á altura do bo xogo que é, pero atópolle un gran fallo, e non é outro que os saltos están todos predeterminados, é decir, se etás escalando unha torre abonda con darlle o stick cara arriba e ao botón de salto para que o propio protagonista salte xusto onde ten que saltar, detalle que lle resta emoción, xa que isto conleva a que nunca caeremos mentres realicemos ditas plataformas.

Pero aínda así estamos ante un gran xogo e moi recomendábel para todos os que desfrutamos das plataformas, un título con escenas espectaculares, cun argumento que mestura a traxedia co humor e que divirte dende o primeiro segundo. Como me gustan estos títulos que chegan sen facer moito ruído e acaban sendo xogos divertidísimos.

Impresionante Asura´s Wrath

Por: Mércores, 15 de Setembro de 2010, 15:50 COMENTAR

Se o tráiler de Devil May Cry 5 me deixou tan frío como as patas dunha galiña conxelada, a presentación de Asura´s Wrath levantoume o ánimo cun espectacular e prometedor tráiler. Agarrádevos onde poidades porque a rapidez do vídeo, das accións, dos monstros sorprendentes, dos movementos dos protagonistas fan que che sexa imposíbel sacar a mirada da pantalla.

Ademáis o certo humor que se presenza agradécese moito, pero non só iso, se non as secuencias dos golpes que se dan os dous protagonistas ( paralizándose a imaxe en estilo cómic) dalle un aspecto inmellorábel.

Moito tino con Asura´s Wrath porque pinta realmente ben, pero como sempre, as miñas palabras non valen para nada, pero a vosa vista falará por si soa despois de presenzar este extravagante e curioso tráiler.