Análise de New Super Mario Bros Wii

Por: Luns, 3 de Xaneiro de 2011, 12:28 COMENTAR

Con retraso propóñome analizar un dos xogos estrela da consola de sobremesa de Nintendo, o New Super Mario Bros.
Basicamente este xogo pretende ser unha imitación do xogo que xa saira un ano antes para a Nintendo DS, e desta maneira recuperan as dúas dimensións que fixeron famoso ao fontaneiro máis famoso do panorama.
Así repetimos estratexia de diversión, é dicir, controlaremos a Mario nuns escenarios en scroll lateral sorteando as máis diferentes plataformas que atopamos ao longo dos oito mundos (mais un que se desbloquea ao final), tentando coller as tres moedas escondidas ao longo destes escenarios (creo que esta descrición sobraba, porque a estas alturas o que non coñeza a temática dos xogos de Super Mario é que vive metido nunha cova a escuras).
Pero a gran novidade deste videoxogo é que poderemos pasar todo o título acompañado de unha, dúas ou tres persoas, e qué conleva isto?, pois que a diversión aumenta de forma enfermiza. Catro persoas colaborando entre elas para sortear as trampas que nos atopamos é espectacular, e así aumentamos o reto do xogo, porque temos que ter tino de non entorpecernos nós mesmo, e aínda que pareza unha tontería, resulta do máis acolledor tres persoas saltando de nube en nube nunha superficie tan estreita e sen caer.
Tamén engadiron outra novidade, como é a posibilidade de rodearnos nunha burbulla cada vez que nos vexamos nun apuro grande con só premer o botón A, e deste xeito comezaremos a flotar polo escenario ata que algún do resto dos compañeiros nos salve tocándonos, pero moito coidado con este feito, porque se todos os xogadores están en burbulla o xogo remátase. Pero isto fai que a dificultade aínda sexa máis feble, e tendo en conta que os títulos de Mario non son precisamente moi complexos de pasar, non axuda demasiado esta atípica burbulla.

Pero seguindo falando de novidades, desta volta Mario trae novos poderes, como a gorra hélice, que nos permite facer saltos moi altos, o traxe de pingüín ou o poder do xeo, que nos permitirá conxelar aos nosos inimigos. Tamén debemos engadir algún detalle na xogabilidade, como a utilización de accesorios co movemento do mando, que obsequian maior variedade a un título que lle sobra publicidade (aínda que Nintendo non repara en gastos no seu márketing).
Pero xa abonda de tantas loubanzas cara este New Super Mario Bros Wii, porque aínda que a diversión predomina ante calquera outro apartado que poida describir, existen unha serie de factores que deberían correxir para posteriores títulos.
O primeiro deles e o máis grave para min é a enorme facilidade coa que se atopan todas as moedas. Entendo que Nintendo queira facer un título accesíbel para calquera usuario, pero poderían buscar solucións, como por exemplo, aumentar outras dúas ou tres moedas moito máis escondidas no escenario, que houbese que rebuscalas, non se atopasen a simple vista…Deste xeito tamén aumentarían a duración do xogo, porque debo dicir que pasei o xogo ao 100% en relativamente moi pouco tempo.

E a estas alturas tamén deberían coidar un chisco máis o apartado gráfico, porque é un apartado moi, moi xustiño para tratarse dun Mario, e se non levase este nome, dubido moito que nos olvidaramos desta deixadez tan rápidamente.
Con respecto á música non a vou criticar, porque escolle ás melodías que xa fixeron famoso a Mario e sempre trae unhas lembranzas moi saudábeis, pero sería moi arriscado non facer tanto copia e pega nestas cancións?
Parece que estou deixando a Mario nun estatus moi baixo pero non é así, Mario ten a xogabilidade e a diversión por enriba de todo, e é algo que entendo e comparto, porque realmente é un dos xogos máis divertidos que vos podedes atopar no catálogo da Wii, pero simplemente poño o meu gran de area para mellorar aínda máis a súa experiencia, xa que aos casual gamers abonda con poñerlle publicidades chorras na televisión, pero aos hardcore queremos sempre un pouco máis, e isto é a forma de evolucionar.
Aínda así, é un xogo completamente obrigatorio para calquera que teña na súa posesión unha Wii, lanzádevos a el e desfrutade de Mario… de novo

ensalved 3

Dende o primeiro tráiler que vín de Ensalved xa quedei con ganas de máis, o por qué?, pois tanto polo colorido apartado técnico, como polo desenrolo plataformeiro que tanto me gustan, pois agora xa o rematei e podo falar con toda seguridade do que me supuxo.

Comezarei falando da historia, que nos sitúa nun mundo arrasado e dominado polos mecas (seres robóticos que nos poñerán as cousas difíciles), e poñerémonos na pel de Monkey, un humano con cualidades acrobáticas que por azar do destino verase obrigado a cooperar cunha muller se quere saír vivo daquela situación. Así, recorreremos uns coloridos paisaxes e escenarios sorteando plataformas e pequenos puzles, que en máis dunha vez poderanos recordar ao Príncipe de Persia, pero a isto debemos aumentar que se morre Trip, que así se chama a nosa compañeira de viaxe, nós tamén morremos por unha diadema que nos colocou, polo que debemos protexela en todo momento de todos os inimigos que nos atopamos no camiño. Pero non só isto, se non que a cooperación entre os dous tamén se verá reflexado en detalles como axudar a Trip a sortear grandes saltos,levala ao cabaliño en diferentes lugares,chamar a atención dos mecas para que ela poida avanzar, etc.

ensalved

Pero Monkey non só deberá realizar saltos e escaladas, xa que terá múltiples cualidades que lle verán moi ben na súa aventura, xa que el terá no seu poder un bastón o cal utilizará para defenderse dos mecas. O dito bastón tamén terá a capacidade de realizar disparos de plasma, así que se unimos técnicas corpo a corpo e a longa distancia teremos unha convinación moi entretida. Tamén é verdade que as técnicas corpo a corpo son moito máis espectaculares que as de disparar, e ademáis podemos mellorar todas as nosas técnicas recollendo orbes de poder que están repartidas por todo o escenario. Pero Monkey tamén ten no seu poder unha especie de nube que lle permite moverse a gran velocidade en determinadas zonas, pero aínda que isto é unha característica moi divertida no título, esta nube só se pode usar nun par de fases polo que da a sensación de que se desaproveitou moitisimo este factor, unha pena, xa que é un detalle que pode dar moito xogo, se non que llo digan á segunda parte de Jak & Daxter co seu monopatín.

Ata aquí xa vedes, a diversión está patente en todo momento, sobre todo se sodes seguidores dos xogos de plataformas, que na gran maioría do título é o que nos adicamos.

ensalved 2

Porén, o título é completamente lineal, e aínda que a disposición dos escenarios non fai evidente esta apartado, quizáis Ninja Theory podería reclinarse un chisco máis por mundos máis abertos e menos limitados, porque isto que supón, pois que o título se pase en sete ou oito horas, que vos pasarán rapidísimo porque Ensalved engancha, e como xa dixen, se sodes fans das plataformas,engancha moito.

E isto ven estreitamente ligado ao apartado técnico, que loce un colorido impresionante e uns escenarios bastante cheos de cousas, aínda que se alonxamos a vista vemos uns fondos simples e baleiros. A representación dos protagonistas esta moi ben realizada,pero o título ten fallos de popping en determinadas ocasións que aínda que non enterrompen a diversión do xogo poderíano ter solucionado.

Rematarei falando do seu control que está á altura do bo xogo que é, pero atópolle un gran fallo, e non é outro que os saltos están todos predeterminados, é decir, se etás escalando unha torre abonda con darlle o stick cara arriba e ao botón de salto para que o propio protagonista salte xusto onde ten que saltar, detalle que lle resta emoción, xa que isto conleva a que nunca caeremos mentres realicemos ditas plataformas.

Pero aínda así estamos ante un gran xogo e moi recomendábel para todos os que desfrutamos das plataformas, un título con escenas espectaculares, cun argumento que mestura a traxedia co humor e que divirte dende o primeiro segundo. Como me gustan estos títulos que chegan sen facer moito ruído e acaban sendo xogos divertidísimos.