Infinity Ward, a compañía que subiu á saga Call of Duty ao máis alto da montaña desfíxose, e a pobre de Treyarch quedoulle a enorme responsabilidade de tentar igualar o resultado de Modern Warfare.

E qué fixo Treyarch?, pois tomando boa nota sobre os xogos de Infinity Ward decidiu copiar moitos  dos aspectos que fixeron triunfar aos Modern Warfare. O primeiro foi escapar dos continuos e monótonos disparos para dar paso a unha serie de accións máis espectaculares, como pilotar un helicóptero, disparar dende un carro, bucear, infiltración… deste xeito agarra ao xogador sen deixalo escapar, o problema?, pois precisamente a clara copia dos Modern Warfare, tanto que incluso temos a fase de infiltración na neve, guiar a un pelotón dende un avión aéreo  ata a fase dentro do barco que se afunde. Nunha visión máis global, a sorpresa que sofre o xogador é moito menos acentuada.

Tamén é certo que hai certas escenas que te deixan totalmente impresionado e a intensidade da situación non deixa a ninguén indiferente.

Porque Black Ops é disparos, pilotaxe, mortes, infiltración, bombas, mísiles, buceo, nazis, vietcongs, traizóns e incluso zombis nun apartado que se desbloquea unha vez rematado o modo campaña.

Certamente isto está moi ben, pero chega a dar a sensación de que pretende abarcar todo e simplemente chega a rabuñalos.

A todo isto, debemos ter en conta que Treyarch ten a misión (imposíbel) de chegar á calidade dos Modern Warfare e dende logo o cambio entre World at War e Black Ops foi realmente impresionante, polo que se continúa nesta evolución non dubido que poidan sorprender ata o máis escéptico.

Pero continuemos con Black Ops, porque o argumento está moi ben implementado, e aínda que lin nalgúns análises que non se entende nada, que está mal contada, a min, persoalmente pareceume unha historia moi ben levada, con xiros argumentais, situacións dramáticas, etc. A min non me defraudou en absoluto.

E toca falar do apartado que máis valoran os superficiais, o apartado gráfico.

Teño que mencionar que hai que ter tino falando disto, porque o xogo non é nada regular. Explícome. Hai zonas que resultan completamente espectaculares (véxase a selva, o río, a fase de infiltración), porén existen outras que baixan moito este nivel (véxase a parte inicial e final do xogo).

Agora pregúntome, por qué Treyarch non fixo unha realización técnica igual en todas as escenas?, tirón de orellas forte.

Outra das cousas que non comprendo foi a eliminación do modo misións no multixogador. Coas horas que me pasei no Modern Warfare 2 pasando aquelas misións acompañado. Gran erro.

Pero o que estaba claro é que Black Ops estaba condenado a vender millóns de copias e non defraudou en absoluto ás tendas, pero qué pasa co xogador final?

Pois Black Ops queda por debaixo da saga Modern Warfare, pero non tanto como pensabamos. Creo que moitas críticas xa estaban escritas antes de probar o título realmente, porque é un xogo emocionante, xogabilidade perfecta (como en todos os Callo f Duty), intenso, graficamente moi bo (con pequenos bugs en momentos puntuais, pero que non inflúen na xogabilidade), e unha capacidade para entreter indubidábel.

Unha pena que a duración (unhas sete horas) non fose máis extensa.

Pero con todo, Treyarch conseguiu deixarme un bo sabor de boca, e por qué non dicilo?, non perdo a esperanza de que esta compañía continúe evolucionando ata chegar á enorme calidade da saga Modern Warfare.

Eu entredentes, doulle o meu voto de confianza.

Unha saga emblemática volve ás nosas consolas nun título que mestura a esencia de moitos videoxogos, para dar un resultado óptimo pero pouco orixinal.
Nós controlaremos a un cabaleiro nunha perspectiva en terceira persoa na cal buscaremos resucitar a nosa amada, e para iso teremos que facer fronte a toda unha serie de señores escuros que nos poñerán as cousas máis complexas.
Na nosa posesión teremos a cruz-látigo que iremos mellorando para conseguir novos movementos como a posibilidade de balancearse, serrar estatuas, etc, etc, pero para aumentar as posibilidades do noso personaxe tamén poderemos usar orbes de luz e orbes escuros que converten a Belmont no guerreiro adecuado para cada momento.
Con todas estas posibilidades superaremos escenarios dando caza a decenas de inimigos e superando diversidade de puzles. Aquí xa teño que darlle un punto positivo a Castlevania, xa que nunha etapa na que os puzles de verdade deron paso a pequenos enigmas que apenas supoñen ningunha dificultade, Lords of Shadow recupera a esencia dos xogos antigos e absolutamente toda a aventura está salpicada de puzles de gran diversidade, moitos deles de gran orixinalidade e que vos obrigarán a pensar a súa solución. Pero claro, Mercury Steam sabe que nesta etapa os videoxogadores non queren ter a máis mínima dificultade á hora de xogar, e puxeron a posibilidade de que a propia consola os solucione, detalle que non me pareceu demasiado apropiado. Por suposto, recoméndovos que non usedes esta opción, xa que o mérito recae precisamente en solucionalos por un mesmo.
Como é obvio, o xogo non só está composto por puzles, xa que os monstros finais tamén se dan cita nesta aventura, pero teñan as súas contras. A principal contra é que moitos destes inimigos son plaxios de outros videoxogos e os máis salientábeis son os que se parecen aos de Shadow of the Collosus, e cando me refiro a plaxio estoume a referir a que incluso os movementos predeterminados do propio coloso son idénticos ao do xogo de Team Ico, e a forma de eliminar tamén é igual. Aínda así non nos vamos enganar, a diversión está asegurada igual que a espectacularidade, pero levando a cabo esta estratexia consegue que estes inimigos non sorprendan como deberían.

Por suposto, non todos inimigos son desta forma, hai moitísimos inimigos finais e cada un coa súa forma de eliminar.
Como xa dixen anteriormente, para chegar ao final de cada nivel deberemos superar as zonas de plataformeo, para isto deberemos usar todos os nosos poderes e habilidades, incluso deberemos domesticar algún inimigo grande para montarnos enriba del e superar zonas específicas. Si, igual que acontecía no God of War, e aquí está o seguinte plaxio, xa que incluso a disposición dos botóns está posta de forma idéntica ao Godo f War, golpe feble, golpe duro e agarre. Está xustificada esta imitación?, eu teño as miñas dúbidas, pero como o movemento é igual de bo que o do xogo de Kratos non se pode dicir nada.
Tamén é salientábel mencionar a cámara, para min idéntica o da saga Onimusha, é dicir, cámaras fixas que amosan os paisaxes máis espectaculares e as zonas máis importantes, pero isto trae consigo un pequeno lastre, xa que nalgunhas zonas de plataformeo resulta bastante incómoda esta cámara xa que non che indica demasiado ben para onde te tes que dirixir, e na zona de saltos pode frustrar algún destes intentos.

Aínda así, falo de momentos puntuais que non fan resentir o desenrolo do videoxogo.
Pero do que si que pode alardear este Castlevania é do seu apartado técnico, tanto a nivel gráfico como a nivel sonoro.
Graficamente é moi impresionante no que amosa uns escenarios realmente bonitos e preciosistas, sempre repleto de cousas no que nunca existirá a sensación de baleiro. O deseño dos protagonistas un tanto do mesmo, unha realización espléndida que non deixa a ninguén indiferente, iso si, como opinión persoal ségueme sen convencer a cara do noso protagonista, prodúceme máis sensación de neniño que de persoa exterminadora de todo tipo de seres malignos.
A banda sonora tan épica como o propio videoxogo, fai resaltar o que verdadeiramente quere Mercury Steam, grandeza.
Ademais, falamos dun videoxogo que supera as vinte horas de duración (poucos videoxogos de aventuras poden dicir isto), o cal me sorprendeu moi gratamente.
Así, Castlevania: Lords of Shadow é un título que mestura o mellor de diferentes videoxogos para un resultado moi divertido, entretido e variado, con momentos verdadeiramente épicos, e outros máis machacabotóns. Pero nas vinte horas que dura non aburre en absoluto ( se che gusta o xénero, por suposto), e para poñer a guinda ao pastel, o argumento está moi ben contado e cun final que sorprende a todo o mundo…… iso si, deberás pasalo para velo cos teus propios ollos.

Sempre comezo decindo o mesmo cada vez que me dirixo a estas edicións especias, que non me entusiasman demasiado, que gañan máis diñeiro do que merecen, que non ofrecen o suficiente… pero tamén é verdade que cada vez son máis orixinais.
A última que vín foi a de Splatter House, e por qué me chama a atención?, pois sóbravos con ver a seguinte imaxe, e obviaredes que queda impresionantemente ver o propio videoxogo dentro dun féretro.
Impresionante.
Iso si, non sei o seu prezo nin teño ganas de sabelo, porque vendo como é, dubido moito que sexa precisamente… barato.

Primeiro teaser de Sly 4

Por: Luns, 15 de Novembro de 2010, 16:33 COMENTAR

A Playstation 2 tiña tres nomes claros que definían o xénero das plataformas: Jak & Daxter, Ratchet & Clank e Sly Racoon, e todos os que amamos este xénero recordamos con moito cariño.
Pero hoxe imos só dirixirnos áo último título, xa que o mapache ladrón volverá na súa cuarta entrega.
Xa se crearan algúns rumores ante esta noticia, pero agora xa é oficial grazas a un teaser bastante enigmático, por certo (con signo interrogante e todo).
Sempre se agradecen máis plataformas, para non ter que esperar só aos todopoderosos Mario.
Esperemos que fagan as cousas como é debido e Sly 4 volva por todo o alto, aínda que teño que decir que prefería que rescatasen á eterna parella Jak e Daxter, pero aínda así non subestimo á diversión que pode chegar a ter Sly 4.

Primeiro tráiler de L.A Noire

Por: Xoves, 11 de Novembro de 2010, 21:36 COMENTAR

Moitos temas abríu en foros,moitas discusións provocou e agora podemos ver o primeiro vídeo do próximo xogo de Rockstar.
L.A Noire quere entrar no mundo das mafias cun título impotente, pero particularmente non me parece un tráiler nada espectacular,nin sequera me chamou a atención o seu apartado técnico.
De feito recórdame aos primemeiros tráilers de Mafia 2, e finalmente acabou tendo unha gráfica simplemente correcto.
Así e todo temos que ter en conta que a compañía que está detrás do L.A Noire é a todopoderosa Rockstar, e creo que é un abal suficientemente grande como para ter fe no videoxogo.
Tempo o tempo.

THQ sorprendeume gratamente fai un ano co grande título de Darksiders. Un xogo grande,divertido e moi entretido para aqueles que lle gusten as aventuras.
Agora sabemos que a segunda entrega xa está en desenrolo, e por palabras da propia compañía contará cun protagonista diferente:

“Terá un protagonista diferente e tomará lugar simultáneamente nos acontecementos do primeiro xogo. Hai un só Apocalipsis, non podía quedar moi ben ter catro Apocalipsis distintos, un para cada un. Ten algunhas novas mecánicas e certas características moi robustas que o diferenzan moito, medrando desde o primiero xogo

Particularmente o anterior protagonista gustábame bastante,se fan un xogo igual de divertido que o primeiro Darksiders, xa me conformo de sobra (probádeo).
Por certo,xa se comeza a falar que esta segunda entrega non chegará ata 2012,haberá que esperar.

Novo auricular de PS3

Por: Martes, 9 de Novembro de 2010, 12:02 COMENTAR

Se sodes dos que andades inmersos en múltiples xogos online e falando con descoñecidos,tanto insultando (por non saber xogar), como insultando (por envexa), seguro que vos interesa a noticia que vos traio, xa que Sony acaba de sacar un novo reediseño dos seus auriculares.
Estéticamente melloraron bastante, cun tamaño algo inferior e máis estilizados, aínda que as súas características non variaron, coa excepción dun sistema de cancelación de ruido de fondo que facilitará as conversacións online.
Un novo movemento de Sony e qué casual, xusto antes da saída do novo Call of Duty:Black Ops

Quinto xogo da saga e segundo que chega á portábel de Sony cun resultado moi similar aos anteriores,é decir,espectáculo visual,cultura grega,crueldade e enormísimas doses de diversión,pero comecemos falando paso a paso do que resulta Ghost of Sparta.
O argumento sitúanos entre o primeiro e segundo capítulo, polo que Kratos ,despois de derrotar a Ares segue atormentado polos actos dos Deuses,motivo que lle leva a envaucarse nunha nova aventura épica.
Así,controlaremos a un Kratos tan duro e cruel como sempre que irá dando morte a todos os seres que se lle pasan polo camiño, dende os clásico cíclopes ou medusas e pasando por novas criaturas clásicas. Mención especial para os inimigos finais,algúns verdadeiramente enormes os cales teremos que buscarlle o punto feble para debilítalo e así podelo rematar utilizando os clásicos Quick Time Events (que por certo,cada vez paréceme que os fan máis sinxelos de resolver). A espectaculariedade destos son verdadeiramente épicos,tanto que non teñen nada que envexar aos inimigos dos títulos de sobremesa.

Así,iremos avanzando por grandes escenarios (o primeiro e último cuarto de hora son profundamente intensos) cun control xa característico da saga.Golpe feble,golpe forte e agarre, e con esta simple combinación de botóns poderemos realizar técnicas moi espectaculares. Ademáis iremos recolectando diferentes tipos de orbes que nos servirá para mellorar as nosas cualidades,polo que adquiriremos novos movementos a medida que avnazamos para darle algo máis de diversidade a un desenrolo xa moi trillado e coñecido por todos. Como xa é característico, tamén poderemos utilizar varios poderes que nos poñerán as cousas algo máis sinxelas (aínda máis).
E aquí o primeiro lastre que arrastra Ghost of Sparta. Está claro que a dificultade da saga God of War tampouco é do melloriño,pero nos títulos de sobremesa ofrécenche un reto moito maior pero sen deixarte estancado, mentras que aquí, o avance é contínuo e as pérdidas de vidas nulas. Tan complexo é facer un título cunha dificultade axustada? As veces que perdemos case sempre será por algún salto arrado pola incorrecta posición da cámara nalgunha zona concreta.

Pero que fai que God of War sexa tan tremendamente adictivo?,pois o dinamismo co que se move. Xa dixemos que o control era sobresaínte (aínda que falla nalgúns saltos,como xa mencionei),pero é que sempre acontece algo na pantalla da PSP neste título. E se lle engadimos que a calidade gráfica é dos mellores xogos da consola,o espectador queda atrapado no título. Aínda que para decir a verdade, bótase de menos unha maior variedade nos escenarios de Ghost of Sparta.
Pero non podo deixar este análise sen falar da segunda gran traba que entorpece este God of War,que non é outra que a sempre molesta escasa duración. Si, xa sei que é o de sempre, pero cinco horas e media ( e mellorando case todo ao máximo), creo que non son suficientes para un xogo tremendamente adictivo. Mercas un xogo para pasalo nunha tarde?,sempre podes volver a rexogalo nunha dificultade maior (nunca está de máis), pero xa non te sorprenderás tanto como da primeira vez.
Con isto xa podedes facervos unha idea do que atoparedes neste novo God of War. Un título que sorprende nos seus impresionantes inimigos finais, pero non no seu desenrolo idéntico aos anteriores. Unha diversión só comparábel a títulos da mesma saga, pero cunha duración moi limitada (como case todos os grandes títulos da PSP).
Pero como sempre ocorre nos xogos de Kratos tremendamente adictivo e recomendábel.

Xa case está aquí, e se todo vai ben para o primeiro trimestre de 2011 poderemos desfrutar (con todas as letras), da segunda parte de Dead Space un xogo que promete facernos pasar medo de verdade,e se sodes escépticos cara esta frase só abonda con observar o último vídeo con gameplay que nos amosan de Dead Space 2.A banda sonora do tráiler é acolloante,tanto que mete o medo no corpo dende que a nena que do vídeo se pon a cantar, e deste xeito avanza o protagonista sen saber o que lle depara o próximo corredor.
A sensación de non saber o que vai ocorrer creo que é universal para todos e o xogo entre sombras e luces continúa sendo máis que sobervio.
Alguén dubidaba que estamos ante un título que será recordado ao longo da historia?,pois non o dubidedes máis e ide preparándovos para divertirvos pasando medo.

http://www.youtube.com/watch?v=gaXqKjvJsJg&feature=player_embedded

Que podo decir de Mortal Kombat,un dos primeiros títulos en ser criticado polos grandes xusticieiros palermas que pensaban que despois de viciarnos a estas pelexas acabariamos arrincándolle a columna vertebral a todo aquel que se nos puxese de frente.
Críticas,insultos,censuras…o que sufríu Mortal Kombat é digno dunha novela,pero a verdade é que a saga foi diminuíndo de calidade nos últimos anos, e os que vos iniciásteis nesta saga ao principio dos seus tempo saberedes o que me refiro.
Pois ben,o próximo xogo de pelexas máis macabro pode volver aos seus inicios e aínda que esta última frase xa e usada por todas as compañías, desta volta sobra con ver o tráiler para saber que o título vai por moi bo camiño.
Non me credes,facedes ben,pero aquí vos deixo o vídeo para que opinedes por vós mesmos.

Estamos a unha semana de que a “non sei que entrega” de CoD chegue as nosas mans, e para calmar as nosas ansias e espectativas podemos contemplar o novo tráiler de lanzamento de Black Ops onde os disparos,acción e escenas espectaculares inundan a pantalla do ordenador.
Despois de isto só queda saber se Treyarch conseguirá o maior reto o que se enfrontou unha compañía,é decir, a esquecer as xoias de arte que nos agasallaron os difuntos Infinity War deixándonos un título igual ou superior aos Modern Warfare.
Persoalmente creo que o teñen moi complexo,pero vendo os gameplays e tráilers de Black Ops, ten unha pinta moi boa,lonxe dos moi regulares CoD que realizaron Treyarch anteriormente.
Eu vou quentando os meus dedos porque van levar unha boa tunda cando pille este Call of Duty.

A piques está de chegar o Project Natal (si,continúome resistindo o nome final que lle asignaron),para a consola de Microsoft, e para que todo saia ben a nosa consola terase que actualizar.
Así, e despois duns cinco minutos teremos a nosa Xbox 360 co último firmware que chega con bastantes novidades.
Como xa dixen, a máis salientábel é que adapta a nosa consola ás capacidades de Kinect (vale,resignome), pero a parte, atopámonos cun deseño máis minimalista que non lle queda nada mal.
Tamén se estilizaron moito máis os nosos avatares para darlle unha forma máis …humana, por catalogalo de algunha maneira.
E para rematar creo que sobra decir que a actualización é totalmente gratuíta polo que deberiades facerlle este lavado de cara á Xbox 360