Momentos estelares nos videoxogos (IV)

Por: Xoves, 16 de Decembro de 2010

Volvo á miña selección de momentos que penso que a todo o mundo afectou de algunha maneira ou de outra. Hoxe vou falar dun mítico, un xogo que cautivou a millóns de persoas, que namorou ata o máis escéptico, refírome a grande obra de Miyamoto, Super Mario Bros 3.
Cantos momentos resaltábeis recordades de esta xoia?, estou por asegurar que moitísimos, pero eu só me vou a referir a un, e non é nin o máis espectacular, nin o máis identificativo do xogo, de feito é un momento que non tedes nin por qué vivilo ao longo do videoxogo.
Non tedes por que vivilo porque é un dos moitos elementos segredos que salpica esta marabilla de aventura de Mario, pero téñome que referir a el porque penso que este pequeno segredo é tan coñecido por todos que xa forma parte da estratexia habitual de calquera que comece esta xoia.
Por suposto, estoume referindo ao momento que atopas a primeira frauta que che permite viaxar de mundo en mundo.
Esta frauta atopámola no primeiro castelo, xusto antes de entrar para o monstro final debemos ter equipada a capacidade de voar e ao coller velocidade debemos elevarnos pouco a pouco ata saír da pantalla, pero sorpresa, sen ver en ningún momento a Mario debemos movernos todo o que poidamos ata a dereita e alí, premer o botón de entrar. Metémonos nunha porta segreda que nos otorga a mencionada frauta.
Que levante a man aquel xogador de Mario que non fixese isto, dubido moito que quede algún.

Quén foi o que descubriu este pequeno truco?, que fenómeno paranormal fixo que só o boca a boca ( porque de aquelas non había internet) fixese que case todo o mundo coñecese este segredo?
Moitas son as preguntas pero só un feito, coñecín a moitas persoas que pasaran este xogazo e ata o menos informado neste mundo tiña coñecemento deste truco, e eu, cada vez que me poño a volver xogar ao Super Mario Bros 3 non dubido en coller esta frauta, aínda que non a utilice, pero fáiseme moi raro pasar por alí e deixala alí abandonada,soa,amargada…
Pero ademais esta porta segreda é a primeira que atopas en toda aventura e persoalmente foi un dos segredos que máis me cautivou. Grazas a este feito percateime que Super Mario Bros 3 era algo máis que un simple xogo, tiña elementos que xamais vivira noutros títulos, algo que se adentraba dentro do xogador e facíalle pensar: “se me deixo absorber por estas areas movedizas seguro que chego a unha fase bonus”, ou “ se me deixo caer aquí pode que descubra outro segredo”.
Isto sen falar de bloques invisíbeis, tubarias escondidas e tantos outros trucos que se pensades un pouquiño seguro que recordades moitos máis.
Pero son da teoría que todos estes pensamentos renacen despois de atopar esta primeira frauta, e estou completamente seguro de que moitos dos que estades lendo isto nestes momentos teredes tamén na memoria exactamente ese momento, o que corrobora a miña teoría de que Shigeru Miyamoto e Deus, e utilizou os seus poderes para facernos saber a todos os verdadeiros xogadores onde estaba esa curiosa frauta.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario