Complemento eléctrico

Por: Martes, 23 de Xuño de 2009

Por fín atopei a coba, por fín atopei o refuxio do monstro que atemorizaba a todo a aldea. Era escura, pero pequenas fogueiras, alimentadas por restos de caveiras humanas e seguramente provocado polo bafo incandescente do dragón, iluminaban de forma tenue o meu percorrido.

Non andivera días e días para botarme atrás neste punto.

Cheguei a un lugar moi alto, o pequeno corredor quedara atrás, dando paso a un inmenso habitáculo. Os morcegos movíanse polo teito, millóns de insectos morrían aplastados por cada paso que daba, a humidade das paredes facía reflexar a miña cara de imcomprensión, e ao lonxe, deitada pero alerta, o temido monstro mirábame aos ollos.

Saquei a espada.

Kalak era o nome do dragón.

A criatura erguéuse.

Levantei a miña arma.

Tomei unha herba máxica.

Un forte berro saíu da boca do inimigo.

Marchou a luz.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario