RIDDICK_360_INLAY_GB (Page 1)

Un, que é moi fan da película de culto Pitch Black e a continuación desta, As crónicas de Riddick non podía deixar pasar a segunda parte do xogo baseado neste protagonista.

Así, atopámonos nun shooter en primeira persoa na cal controlamos a Riddick ( principal aliciente do título), co cal iremos eliminando a todos os inimigos que se nos pasen por diante da nosa visión, eso si, podemos optar por eliminalos sixilosamente ou pola contra enfrontarnos a eles cara a cara ( sendo esta última opción bastante máis arriscada).

Principalmente atoparémonos con escenarios interiores, aínda que en certas ocasión teremos que ir ao exterior dun planeta para cumplir certos obxectivos, e para recorrer todos os lugares poderemos empregar a particular visión nocturna do protagonista (algo que aos fans de Riddick sempre lles gusou e sempre lles gustará).

A nivel gráfico cumple bastante ben, aínda que a cantidade de escuridade coa que nos atopamos resta bastante interés por este apartado, que se vé compensado pola boa utilización da iluminación, tanto a nivel de sombras como a nivel paisaxístico ( no exterior).O protagonista é un calco de Vin Diesel, aínda que só se lle vé a cara nas secuencias ou nas accións especiais como subir escaleiras ou eliminar inimigos de forma particular, e aínda que a variedade de inimigos é bastante escasa, o seu modelado acada un resultado notábel.

A dificultade non suporá ningún reto para os xogadores experimentados nos FPS e a duración non é nada excesiva polo que lle resta moitos enteiros ao resultado final de Assault on Dark Athena, e unha vez que se remata non hai alicientes suficientes como para volver a xogalo, xa que a única misión “secundaria” coa que nos atopamos é a de recolectar identificacións de persoal desaparecido, e a maioría destas identificacións están moi á vista.

En conclusión, estamos ante un FPS que non destaca en ningún dos apartados, pero que ao mesmo tempo cumple co obxectivo de entreter .Ademáis, a insaciábel carisma do protagonista alegrará aos fans incondicionais de Riddick ( e a moitos que non o son tamén). Se a isto lle sumamos a curiosa mestura entre acción FPS e sixilo, estamos ante un xogo que se deixa xogar…mentres dura.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario