Tenchu: Time of the assassins

Por: Xoves, 7 de Maio de 2009

O primeiro que teño que aclarar é, que posíbelmente non sexa obxetivo de todo con este xogo, simplemente polo feito de que non o rematei. Calquera lle bota valor!!
Unha vez que comezas o xogo, xa vés que o conto non pode rematar ben. Despóis de ver pasar unhas letras que che contan algo da historia da aventura, terás que escoller un protagonista.
E tan pronto comezas a camiñar co personaxe , cáeche todo o poder do xogo en forma de bazofia.
O movemento do personaxe é impreciso, a cámara non a podes mover independentemente ( algo imprescindíbel, tendo en conta que estamos ante un xogo de infiltración), as pelexas son duras, lentas e aburridas e o peor de todo, non verás a menos de dous metros de tí, xa que o escenario irase facendo a medida que ande o personaxe, asique podes ter un inimigo a menos de cinco pasos que o único que verás é unha cortina negra.
O apartado sonoro tampouco consegue elevar a calidade, xa que escoitaremos todo o tempo a típica canción xaponesa, non sabes cal che digo?, si oh, esta que escoitas cando entras nun “chino”, pois esa, e se aínda non sabedes a cal me refiro, botádelle unha ollada ao vídeo.
É máis aburrido xogalo que estar sentado mirando para os caracois.
Nin gráficos, nin xogabilidade, nin bo son, nin diversión, nin……
Deixadeo pasar.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario