Qué pasará?

Por: Mércores, 6 de Maio de 2009

Un día érgueste pola mañá e pronto te percatas que estás sufrindo un deses días nos cales ata a mañá máis clara e soleada, para tí é escura e fría. Pos un pouco da túa música diaria e intentas berrar esas cancións, pero nin diso tes ganas.
Vísteste á desgana e saes pra fóra.
O espectáculo é maior do que parecía pola xanela. O sol obrígame a entrecerrar os ollos, os pombos e os merlos cantan ao lonxe, as abellas polinizan cantas maxestuosas flores atopan…
Todo está nunha perfecta entropía.
A pesar de todo isto, o teu propio cerebro non che permite disfrutar destes acontecementos, pra moitos insignificantes e pra outros máxicos, asique decides ir dar unha volta para tentar enganarte e pensar que todo está moi ben.
Cando levas unha hora camiñando e vés con ollos tristes, que estás tan impasíbel como ao inicio, diríxeste para o teu refuxio particular.
Entras no cuarto, encendes a consola e introduces un bo xogo. Comezas.
Entras nun mundo diferente, entras nun mundo irreal pero que te axuda a evadirte do mundo real no que te atopas. Rematas.
Volves á realidade, pero daste conta que xa pasaron varias horas, e que nesas horas non pensaches en ningunha cousa desagradábel, non tiveches preocupacións, non te sentiches oprimido…
Pero nese intre paras, e pensas:
Qué pasará cando non sinta isto?

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario