Os mellores inimigos de videoxogos ( II )

Por: Martes, 5 de Maio de 2009

Desta volta vou falar dun monstro final pertencente a un xogo bastante recente, refírome ao último Prince of Persia, e dito inimigo é:

AHRIMAN:

Preguntarédesvos, o por qué deste monstro no apartado dos mellores inimigos dos videoxogos?, pois moi doado, a orixinalidade é algo que valoro moitísimo ( cousa que se atopa cada vez menos ), e neste caso, o monstro consegue sorprendernos, xa que non estamos ante o típico “Final Boss” de turno que teremos que atoparlle o punto feble, para así, a base de golpes, rematar coa súa vida.

En Prince of Persia fixeron algo diferente, para un xogo máxico necesitaban un mostro final que se posicionase á altura do desenrolo do videoxogo. Así, cando cheguemos a este ser, a cámara cambiará e colocarase nunha primeira persoa de Ahriman, así, nós veremos xustamente o que vexa este monstro, que xustamente tratarse de nós.

Non vou contar o que hai que facer polos que aínda non tivestes a sorte de xogalo.,pero os que disfrutastes deste xogo, ben saberedes que a dificultade deste inimigo é ausente, pero como dixen anteriormente, ponse á altura do resto do xogo e todos sabemos que este Prince of Persia é moi doado de pasar.

Outra das cousas que me motivou a poñer este inimigo neste apartado é xustamente o que acontece despois, xa que unha vez que rematemos con Ahriman, presenciaremos un dos mellores finais que vín nun videoxogo, e digo coa boca ben aberta e sen arrepentimento ningún. Acostumados os meus ollos a ver finais predecíbeis dende un inicio, é de agradecer atoparse con algo inesperado, algo que me mantivo os últimos minutos de xogo con atención máxima cara a pantalla…

Espero que se cumpra un dos logros que salta ( na 360) cando rematas o xogo, o logro chámase “continuará”, asique teño a esperanza de volver enfrontarme a Ahriman, rei da escuridade, para que me introduzan nun mundo máxico no que a luz loitará contra a escuridade, eterna batalla que segue en auxe, eterna batalla que dá paso a xogos verdadeiramente entrañábeis coma este.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario