Os mellores inimigos dos videoxogos ( I )

Por: Xoves, 30 de Abril de 2009

Qué sería un videoxogo sen a súa dose de inimigos, esperando o mínimo despiste ou distracción , para votarse enriba túa e rematar cos píxeles vivos do protagonista?
Pois non sería nada, converteríase nun xogo baleiro, un xogo carente de vitalidade…
Pois por iso, penso que é preciso adicarlle un apartado a estes personaxes, e non me refiro só aos monstros finais, senón a todo o elenco de personaxes que che complican o desenrolo da historia, aumentando así o interese do propio videoxogo.
Comezarei a falar de:

PHANTOM

phantom devil may cry Pictures, Images and Photos

Moitos xa saberedes, a qué xogo pertence, e moitos estaredes rememorando as múltiples pelexas que ten Dante con este curioso monstro.
Por suposto, estou a falar de devil may cry, un dos mellores xogo de acción que existen para unha consola, mantendo un frenético ritmo durante toda a historia.

Pero por qué este monstro merece estar entre os mellores?.Pois moi doado. Tanto pola insistencia e empeño que pon para acabar coa vida de Dante, polos diálogos que manteñen os dous personaxes antes de entrar en combate ( xa estabamos acostumados a escoitar as sátiras do noso protagonista, pero ver bacilar a un demo xigante, entrando nun previo combate dialectal entre os dous, eso nunca o vira),pola enorme calidade dos combates ( espectacular pelexa dentro da igrexa, e non hai cartos que pague ver a Dante saltar e atacar enriba da araña xigante, feríndoo e o mesmo tempo esquivar os ataques de lume (ou lava) enviado polo noso inimigo), pero sobre todo, pola dificultade que supoñía acabar con el, debido que cada vez se está perdendo o costume de poñer inimigos dunha dificultade decente, sempre é bo recordar estes monstros que te facían suar para acabar con eles ( pero que ben quedabas unha vez que o mandabas para o inferno).

Por todo isto merece un recuncho neste apartado. Os que non tivesedes a sorte de xogar a esta verdadeira xoia, deixovos este vídeo para que disfrutedes da enorme calidade que emitía o primeiro Devil May Cry, e tendo en conta que apareceu cando a Plystation 2, estaba nunha etapa bastante prematura ( en relació aos anos que levou), merece aínda máis o meu respeto, convertíndose nun xogo de culto para calquera xogador.Un verdadeiro exemplo de como se fai un xogo bo.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario