Son diversos os xeitos de gozar nos sistemas actuais de xogos de corte clásico, sinxelos e sen pretensión algunha de durar para sempre aumentando experiencia en personaxes sen un final determinado. O primeiro que se nos ven á mente son os emuladores e os arquivos de rom, ou se cadra pensades en edicións especiais de colección nas que se recompilan antigos xogos para os sistemas de hoxe en día, como poden ser os “SEGA Classics” ou os “SNK Arcade Classics”. Pois nin unha cousa nin a outra (ou poida que un chisquiño da segunda); nesta ocasión falarei dos “minis”, pequenos xogos feitos ben por creadores independentes ou ben por grandes empresas, pero con características comúns referentes principalmente ao tamaño en disco e ao sinxelo das súas fórmulas, e que se poden conseguir na PlayStation Store para a PSP de Sony.

Nesta ocasión falareivos de tres xogos en concreto sen basearme en nada especial como podería ser prezo, xénero, orixinalidade ou características técnicas. Son tres xogos que probei, que me gustaron e que quero que coñezades.

O primeiro é un “mini” chamado “Coconut Dodge” (evitar cocos) da compañía Futurlab. A idea é simple: ti es un cangrexo que está tranquilamente na praia cando de súpeto empezan a chover cocos, ouros, bolas de praia, diamantes e tesouros variados. Ben, non é a cousa precisamente así, pero facédevos unha idea. Hai que manexar con destreza ao animaliño pola pantalla, recollendo os obxectos de valor e evitando os cocos, que nesta ocasión son “o que nos mata”. As cousas non deixan de caer en series ben programadas e por momentos a estratexia que hai que seguir resulta complicada e “para expertos”. Lóxicamente, canto máis dure a partida e máis tesouros academos, máis alta a puntuación. Como dixen antes, sinxelo. Cando un canse do modo principal de xogo ten o chamado “modo labirinto” ou “maze” como aparece en pantalla, no que no canto de aguantar ata morrer, o xogador ten que acadar unha puntuación mínima nunha serie concreta e normalmente rápida na que a estratexia é fundamental. Estas pantallas especiais deberanse desbloquear no outro modo de xogo según vaia avanzando a cousa. Coidado, que é ben aditivo!

Coconut dodge

Coconut dodge

O segundo “miúdo” do que vou falar é “Spot the differences” (sinala as diferenzas) de Sanuk Games. Penso que non compre dicir moito deste xogo para que vos fagades unha idea case perfecta do que lle agarda ao xogador, pero alá vou: dúas imaxes, unha á esquerda e outra á dereita, en principio iguais pero con cinco pequenos detalles que fan que perdan a condición de xemelgas. E son esas pequenas diferenzas as que hai que sinalar co cursor. Basicamente iso é o que hai que facer unha vez tras outra no que dure a partida, procurando que non remate o tempo antes de atopar todas as diferenzas de cada par de imaxes. Como empurronciño para animar a cousa, ao xogador se lle presentan varios niveis de dificultade que deberán ser desbloqueados no que avanzamos. Logo de xogar un pouco poderemos facelo nas categorías de imaxes que prefiramos en partidas especiais. Non ten máis, pero dende logo a moitos de vos seravos dabondo para poder dicir que paga a pena facerse co xogo. Se lle dabades duro nos recreativos ao “find it!” nas maquiniñas táctiles, vaivos gustar sen dúbida.

Spot the differences

Spot the differences

O derradeiro xogo que vos recomendo é o “Pacman Championship Edition” (Pacman edición campeonato) de Namco Bandai. Unha delicia, sen máis; pódevos gustar máis ou menos o xoguiño do “comecocos” e pode que esteades fartos de xogalo e pode ser que pensedes que non vos pode ofrecer nada a estas alturas do conto, pero paga a pena, en serio. Un “pacman” moi dinámico, cun desenrolo animado e que invita a seguir xogando e reintentando as partidas para mellorar a nosa puntuación, todo grazas (supoño) a pequenas pero importantes variantes con respecto ao orixinal. Nesta ocasión os “puntiños” que o protagonista vai comendo non estarán dispoñibles así por así, se non que aparecerán ao tragar as froitas que aparezan en sitios estratéxicos. Como engadido para os que aínda non teñan razóns dabondo para probalo, están as “medalliñas” que conseguiremos con proezas concretas nas partidas, cada vez máis complicadas de conseguir, lóxicamente. Perfecto título para redescobrir o “Pacman” ou ben para reconciliarse con el se é que lle tiñades algunha clase de teima.

Pacman Championship Edition

Pacman Championship Edition


Segundo informa a compañía Electronic Arts, a demo do simulador de fútbol FIFA 13, dispoñible dende esta mesma semana, alcanzou os 2 millóns de descargas, cifra un 29 por cento superior á do seu predecesor FIFA 12.

Por outra banda tamén informou do número de reservas, que acadaron as 900.000 reservas, que supón un incremento do 37 por cento en Europa e do 62 por cento nos Estados Unidos.

O videoxogo completo estará dispoñible a partires do 27 de setembro para PC, PlayStation 3 (compatible con PlayStation Move), Xbox 360 (compatible con Kinect), Wii, ayStation 2, PlayStation Vita, PSP, Nintendo 3DS, iPhone, iPad e iPod Touch.

Por se nunca escoitastes falar do God of War: Origins non vos emocionedes, non é un novo capítulo desta excelente saga. Trátase apenas dun recompilatorio HD de Chain of Olympus e Ghost of Sparta (os dous xogos saídos na PSP) para a Playstation 3.

Esta recompilación chegará ás tendas xaponesas no 6 de outubro. Aquí haberá que esperar até setembro para que os usuarios da PS3 sen PSP poidan experimentar estes dous videoxogos.

Só dicir que todos os usuarios da PSP deberían ter xogado a estes dous xogos, son do melloriño no seu catálogo. E aínda que na PS3 continuarán a ser grandes títulos, teño que esperar e ver a que prezo saen, porque non deixan de ser remasterizacións de títulos relativamente actuais.

Ah, a propósito, non se estará a encher o catálogo da PS3 de demasiadas recompilacións e remasterizacións?

Chrono Trigger ponse a tiro da PSN

Por: Martes, 26 de Abril de 2011, 17:36 1 COMENTARIO

 

Pois si, parece que este clásico de Super Nes con varios remakes xa feitos, vai aparecer nesta ocasión para a plataforma virtual de PlayStation (que tantos problemas anda a dar nestes últimos días).

Pouco se pode dicir de este clásico que non se dixera xa, Sakaguchi na dirección do xogo, Uematsu na parte sonora, e Toriyama no deseño de personaxes. Todo un plantel de luxo que de feito denominouse “Dream Team”.

Ler o resto da entrada »

Sony deixa de fabricar a PSP Go

Por: Mércores, 20 de Abril de 2011, 15:52 1 COMENTARIO


Acaba de saberse que Sony vai deixar de fabricar a PSP Go nas súas fábricas de Xapón e Reino Unido. O motivo non é outro que o vindeiro lanzamento da nova consola portátil NGP (Next Generation Portable), coa que pretende seguir dándolle guerra á súa principal competidora no campo das portátiles, que non é outro que Nintendo coa DS (con todas as súas versións). Agárdase que a nova consola chegue ás tendas hacia finais deste ano 2011, aproveitando así a época do Nadal.

Sony seguirá coa distribución das existencias ata que se esgoten, polo que pode que vexamos un descenso no prezo.

Primeira imaxe de PSP 2

Por: Martes, 25 de Xaneiro de 2011, 11:53 2 COMENTARIOS

Vouvos dar a elexir, pensades que esta imaxe que vos amoso é real ou trátase dun Fake?.

Personalmente opino que pode ser unha realidade, porque hai que ter en conta que Sony é totalmente incapaz de manter en segredo os seus aparellos, recordemos as filtracións da “funesta” PSP Go ou as fotografías da versión Slim de PS3 semanas antes da súa presentación.

Agora os de VG247 sacan á luz unha filtración da súa próxima PSP 2.

Se a imaxe é real (moi posíbel), non chama demasiado a atención o seu aspecto. Recorda moitísimo á PSP pero máis fea e máis grande. Esperemos que se vexa compensado pola tan aclamada e anunciada potencia gráfica desta portábel.

De verdade moverá gráficos tan potentes como os da PS3?, ata que os vexa cos propios ollos eu non aseguro nada.

Aquí está a hipotética PSP 2

Por: Luns, 27 de Decembro de 2010, 16:44 COMENTAR

Xa estaba tardando que saise algunha filtración con imaxes e novos datos sobre a segunda parte da PSP.
Pois a encargada de lanzarse a este mundo de rumores é a revista PSM3, que aporta todo unha serie de fotografías que ben poden ser certa.
Un deseño similar á PSP Go, doble stick e aparentemente unha potencia moi por encima do esperado.
Sobra dicir que non hai nada oficial por parte de Sony, pero se recordades, coa PS3 Slim pasou exactamente isto, unha pequena filtración deixou en bragas a toda a compañía xaponesa, que non resalta precisamente por saber gardar segredos.
En fin, queda nas vosas mans crer que todo isto vai chegar a bo porto, ou simplemente é unha mentira máis que empregan os de márketing, pero sexa dunha maneira ou de outra, as imaxes tédelas aquí.

Vida Extra

E aquí aparece o rumor da semana ou de todo o mes, porque dende a páxina oficial de IGN aparece un usuario anónimo (aparentemente fiábel) que solta a seguinte perla:

“No que respecta a gráficos, a PSP2 é unha “bestia”, acumulando hardware de procesamento suficiente para xerar gráficos comparábeis aos primeiros xogos de PlayStation 3. O procesador, polo que nos dixeron, é algo máis da metade de potente que o de PS3, aínda que a arquitectura específica dos núcleos e a velocidade de reloxo non foi revelada.”

Como vedes,parece que a estratexia que levará Sony coa segunda parte da súa portábel será idéntica á predecesora, é decir, unha potencia moi superior a calquera portábel do mercado. Tamén é certo que nesta xeración a Nintendo DS comeu sen ningunha dúbida á PSP, pero polo menos esperemos que deste xeito non se centren exclusivamente nos casual-gamers.

Quinto xogo da saga e segundo que chega á portábel de Sony cun resultado moi similar aos anteriores,é decir,espectáculo visual,cultura grega,crueldade e enormísimas doses de diversión,pero comecemos falando paso a paso do que resulta Ghost of Sparta.
O argumento sitúanos entre o primeiro e segundo capítulo, polo que Kratos ,despois de derrotar a Ares segue atormentado polos actos dos Deuses,motivo que lle leva a envaucarse nunha nova aventura épica.
Así,controlaremos a un Kratos tan duro e cruel como sempre que irá dando morte a todos os seres que se lle pasan polo camiño, dende os clásico cíclopes ou medusas e pasando por novas criaturas clásicas. Mención especial para os inimigos finais,algúns verdadeiramente enormes os cales teremos que buscarlle o punto feble para debilítalo e así podelo rematar utilizando os clásicos Quick Time Events (que por certo,cada vez paréceme que os fan máis sinxelos de resolver). A espectaculariedade destos son verdadeiramente épicos,tanto que non teñen nada que envexar aos inimigos dos títulos de sobremesa.

Así,iremos avanzando por grandes escenarios (o primeiro e último cuarto de hora son profundamente intensos) cun control xa característico da saga.Golpe feble,golpe forte e agarre, e con esta simple combinación de botóns poderemos realizar técnicas moi espectaculares. Ademáis iremos recolectando diferentes tipos de orbes que nos servirá para mellorar as nosas cualidades,polo que adquiriremos novos movementos a medida que avnazamos para darle algo máis de diversidade a un desenrolo xa moi trillado e coñecido por todos. Como xa é característico, tamén poderemos utilizar varios poderes que nos poñerán as cousas algo máis sinxelas (aínda máis).
E aquí o primeiro lastre que arrastra Ghost of Sparta. Está claro que a dificultade da saga God of War tampouco é do melloriño,pero nos títulos de sobremesa ofrécenche un reto moito maior pero sen deixarte estancado, mentras que aquí, o avance é contínuo e as pérdidas de vidas nulas. Tan complexo é facer un título cunha dificultade axustada? As veces que perdemos case sempre será por algún salto arrado pola incorrecta posición da cámara nalgunha zona concreta.

Pero que fai que God of War sexa tan tremendamente adictivo?,pois o dinamismo co que se move. Xa dixemos que o control era sobresaínte (aínda que falla nalgúns saltos,como xa mencionei),pero é que sempre acontece algo na pantalla da PSP neste título. E se lle engadimos que a calidade gráfica é dos mellores xogos da consola,o espectador queda atrapado no título. Aínda que para decir a verdade, bótase de menos unha maior variedade nos escenarios de Ghost of Sparta.
Pero non podo deixar este análise sen falar da segunda gran traba que entorpece este God of War,que non é outra que a sempre molesta escasa duración. Si, xa sei que é o de sempre, pero cinco horas e media ( e mellorando case todo ao máximo), creo que non son suficientes para un xogo tremendamente adictivo. Mercas un xogo para pasalo nunha tarde?,sempre podes volver a rexogalo nunha dificultade maior (nunca está de máis), pero xa non te sorprenderás tanto como da primeira vez.
Con isto xa podedes facervos unha idea do que atoparedes neste novo God of War. Un título que sorprende nos seus impresionantes inimigos finais, pero non no seu desenrolo idéntico aos anteriores. Unha diversión só comparábel a títulos da mesma saga, pero cunha duración moi limitada (como case todos os grandes títulos da PSP).
Pero como sempre ocorre nos xogos de Kratos tremendamente adictivo e recomendábel.

Queredes trucos?, pois Trucoteca

Por: Martes, 21 de Setembro de 2010, 17:50 2 COMENTARIOS

trucoteca

Sei que moitos de vós andades con truquiños para empregar en videoxogos, e aínda que é algo que non estou nada de acordo ( os xogos son para desfrutalos de forma natural, sen axudas ), a realidade é que estos trucos son moi utilizados.

Pois para todos eles, podedes entrar en Trucoteca, unha páxina na que se especialiazaron xustamente nesta temática.

Aquí podedes realizar case calquera opción con este cometido, incluso descargalos directamente para unha maior comodidade ou resolver as vosas propias dúbidas cunha gran selección de guías de videoxogos.

Agora incluso crearon unha rede social na que agasallan videoxogos todos os meses.

Xa vedes,se estades buscando guías ( as cales son moi útiles para pasar ao 100% os videoxogos), ou saber os logros dun determinado título, trucos,parches ata os análises máis recentes, pasade por esta páxina.

Sony prepara o terreo para PSP 2

Por: Luns, 20 de Setembro de 2010, 17:25 2 COMENTARIOS

PSP rota

Que Sony xa está traballando nunha segunda parte de PSP (ou como lle chamen finalmente), creo que é algo que se pode asegurar, non tanto como para decir que xa a teñen rematada como decía Shaum Himmerick, desenrolador de Mortal Kombat, pero o último personaxe en facer referenza a este tema foi Shuhei Yoshida, cabecilla de Sony Worldwide Studios, o cal mencionou que a PSP estábase volvendo vella.

Segundo as súas palabras, cando sacaron ao mercado a PSP fai cerca de seis anos, esta portábel era a última tecnoloxía, pero os tempos cambian rápido e agora estase quedando anticuada.

Así, creo que a posición de Sony ao respecto é ir deixándolle a silla quentiña para a chegada de PSP 2, polo que case estou por asegurar que de aquí a un ano escaso, teremos presentado novas consolas, polo que o E3, GamesCom e TGS do ano que vén promete algunha máis sorpresa que este ano.

E qué se pode esperar da nova PSP?, pois vendo a posición que leva Nintendo coas 3D, non me extrañaría que Sony seguise estos pasos para aproveitar o tirón.

Análise de Toy Story 3 ( PSP )

Por: Martes, 3 de Agosto de 2010, 13:11 COMENTAR

toy story 3

Normalmente todos estos xogos que sacan para aproveitar ao máximo os beneficios dalgunha franquicia nin se me ocorre probalos, pero desta vez fixen un inciso nesta normativa para probar este título.

E a decir verdade o análise final é bastante curioso, porque dentro das súas indubidábeis limitacións, resulta un xogo pasábel.

Toy Story 3 ( a versión da PSP ), é un título que nos fai vivir gran parte da aventura acontecida no filme nas nosas peles, tendo que controlar a todos os personaxes xa ben recoñecidos por todos para sortear todas as trampas. O resultado é un título en terceira persoa, na que predomina o xénero das plataformas, pero debido que está adicado aos máis pequenos, a súa facilidade é extrema. Tanto, que incluso che remarcan o camiño cunhas estrelas, que deberás ir adquirindo, e así, sabendo segundo tras segundo por onde tes que ir.

Pero non só é extremadamente sinxelo, se non que a duración é case inexistente, podendo pasar o xogo nunhas tres horas sen mopito problema.

toy story 3 2

Un detalle que hai que ter en conta é que en todas as fases sempre hai misións secundarias que debemos ir facendo antes de chegar ao final da pantalla, que como sempre , son  detalles sinxelos, como atopar cinco obxectos concretos, espantar tres pombas, etc, etc, sendo un aliciente máis, nun título que poderán desfrutar os pequenos.

Para máis, de vez en cando teremos que superar uns minixogos moi simples ( para non variar ), que ofrecen algo de variedade a un título bastante limitado.

Pero non me entendades mal, as tres horas que vos pode durar o título pasan rápido, xa que o feito de que controlemos a diferentes personaxes é un factor que axuda a escapar do aburrimento, e os escenarios ofrecen suficientes posibilidades como para non aburrir ao xogador.

Gráficamente acontece o de sempre, déixase ver bastante ben pero ten erros gráficos, e tampouco é que os escenarios estean cheos de cousas, máis ben existe un camiño remarcado que non poderás abandonar, pero cumpre para os xogadores a quen vai dirixido.

Así que xa sabedes, é un título que “entretén bastante” para ser un destos proxectos sen vida que sacan para gañar máis cartos, e que mentras dure non vos aburriredes demasiado ( porque a propia limitación da duración non che da tempo ).

Se tedes un rapaz pequeno, é unha boa opción, xa que poderedes repetir calquera escenario para mellorar a puntuación e recolectar todos os obxectos, aínda que tampouco esperades un pedazo de título ( supoño que xa ninguén pensará isto ).