859427_428537930554929_1919138100_o

O peche da triloxía do/a comandante Shepard será definitivo dentro de poucos días, ao recibir o seu último contido descargábel tanto para o modo historia como para o modo multixogador. Este último será o primeiro en chegar, e o fará de xeito gratuíto o próximo día 26 baixo o título “Reckoning”.

Para os novos contidos da campaña haberá que agardar até o vindeiro 5 de marzo, cando nos chegará o DLC “Citadel”. “Citadel” habilitará novas áreas na ciudadela e nos situará sobre a pista dunha conspiración contra Shepard no epicentro da política galáctica. Segundo Casey Hudson significou un grande esforzo por dar ao xogador a oportunidade de despedirse das súas persoaxes favoritas de toda a saga, así coma de dar un peche mais completo aos romances que poida ter vivido o comandante ao longo da súa aventura. Sen que se teñan dado nomes mais aló do que se ve nas imaxes publicitarias, Bioware informou de que iso inclúe persoaxes que non formaron parte do noso equipo en ME3.

Con isto a sección de EA pecha definitivamente a triloxía de Shepard para centrarse aparentemente no desenrolo do que será o próximo xogo do universo Mass Effect, para o que en días previos estiveron sondeando opinións de usuarios.

Malas novas para Blizzard. A pesar dunha moi agresiva campaña publicitaria e un lanzamento circense simultáneo en toda Europa, as cifras non están acompañando á cuarta expansión de World of Warcraft.

A compañía confía na nova expansión para revitalizar o seu MMO de pago, que leva na rede ininterrumpidamente dende 2004 nunha posición dominante no seu xénero. Porén, o ritmo de perda de usuarios comeza a facerse preocupante nos últimos tempos, tendo perdido até tres millóns de suscriptores en dous anos.

A proposta de Blizzard para recuperar ao seu público foi retomar os “pandaren” unha raza introducida no universo WoW coma unha broma do April´s Day Fool (dia dos inocentes anglosaxón) que acadou tanto eco que tivo presencia real nos xogos nunha expansión de Warcraft 3.

O resultado foi polémico, recibindo multitude de criticas por significar un afondamento no aspecto mais infantil de WoW e nos tópicos e caricaturas sobre artes marciais e cultura asiática xa vistos en multitude de ocasións e de xeito idéntico no filme de animación “Kung-Fu Panda”.

Por outra banda, tanto a compañía coma os seus incondicionais defenderon a proposta de Pandaria como elemento revitalizador da franquícia e idea orixinal dos estudos, perfectamente integrábel na cosmoloxía de WoW.

Se ben leva moi pouco tempo no mercado e hai marxe de remontada, as cifras confirman que o goteo comeza a ser unha sangría. A expansión anterior, “Cataclysm”, vendeu na súa primeira semana 3,3 millóns de copias, mentres que “mists of Pandaria” leva vendidas entre 600.000 e 700.000 copias, representando un descenso mínimo das ventas en tendas dun 60% que podería chegar até mais dun 80%.

Polo momento os estudos agardan á evolución nas próximas semanas para facer unha valoración. Será o comezo do fin de World of Warcraft?.

Análise “Guild Wars 2”

Por: Domingo, 23 de Setembro de 2012, 19:02 COMENTAR

Igual non inspira moita confianza a análise dun MMO por parte dun redactor que manifesta certa aversión ao xénero. Non apelarei á miña profesionalidade por aquelo do patetismo, pero pódovos adiantar que a propósitos desta análise o meu escepticismo sobre a pandemia dos xogos masivos en liña pode resultar util á hora de xogar ao “busca as mil diferenzas” entre o título de ArenaNet e a mais que nutrida competencia.

O primeiro paso para gañarse a un xogador con pouca disposición a picar de novo noutra frustrante incursión no xénero é suprimir a cuota mensual, tamén coñecida coma “imposto do ancho rostro”, ou “sangría do Nerd”. Esta práctica, sostida hoxe por pouco mais que feitos consumados e un verniz de demagoxia corporativa, é a primeira vantaxe que “GW2” ofrécenos dende antes xa de poñer o xogo. Imos, mercámolo unha soa vez, e xogámolo… sen cuotas, sen impostos, coma calquera xogo convencional. Primeiro grande acerto de ArenaNet e primeira porta aberta para o retorno dos queimados e os escépticos.

Mais non pode quedar aí a cousa. Hai tempo xa que existe ampla oferta no free to play, e ningún deses títulos conseguíu destacar claramente de entre a marea. O segundo paso é, pois, ofrecer contidos de mellor calidade.

Unha vez adquirido o título e ante a gratificante sensación de poder xogalo cando apeteza sen preocuparse de ter que desenfundar de novo a Visa ou de obrigarse a xogalo para rentabilizar as coutas, chega o momento de valorar o xogo como tal.
Ler o resto da entrada »

Bethesda non quere deixar pasar o éxito rotundo da quinta entrega da súa saga de rol e fantasía épica, e aproveitando a radiante estela de Skyrim darán o salto no próximo ano ao saturado mercado dos multixogador online, no que agardan facerse con parte da súa explotada base de xogadores.

Confirmase así unha nova sobre a que se viña especulando nos últimos días, colectando opinións encontradas entre os fans da que ´e unha das mais iconográficas sagas de rol occidental offline.

Entre o poucos datos confirmados, sabemos que poderemos percorrer o universo The Elder Scrolls nuns sucesos ambientados mil anos antes do visto en Skyrim e que nos enfrontaran de novo aos daedra, concretamente ao príncipe daedra Molag Bal, que terá o habitual proxecto malvado de dominar o mundo.

Ao mesmo tempo chegan novas sobre o propio quinto capitulo da saga TES, que recibira o seu primeiro contido para descarga nun DLC do que moi pouco se sabe aínda, mais aló de que incluirá argumento relacionado cos elfos das neves, a misteriosa raza elfica que aparecía no xogo extinguida ao ter dexenerado baixo terra nos desagradábeis falmer.

Non hai datas de lanzamento, pero sábese que o DLC chegara meses antes que o MMO, que non estará nas tendas ate ben entrado 2013.

O RPG estrela de Capcom para 2012, (e un dos títulos anunciados mais especiais por tratarse dunha case inédita incursión no rol occidental por parte dunha compañía nipona), esta xa ao alcance dos usuarios europeos para un primeiro contacto mediante unha demo que corresponde a unha fase intermedia de desenrolo do xogo, e que xa se puido ver en diferentes actos da industria durante os últimos meses.

A demo presenta uns gráficos efectivos pero aínda pouco sólidos, quedando por ver ate que punto melloraran na versión definitiva do xogo. Os contidos son un tanto fugaces; apenas un combate contra un grifo e outro contra unha quimera, pero chega para confirmar que se trata dun titulo diferente que apunta alto, cuns combates orixinais e moi dinámicos que nos obrigaran a utilizar a estratexia contra os inimigos mais duros e a trepar por eles na busca de puntos fracos (na liña do visto no mítico “Shadow of the Colossus”).

Inclúe ademais o editor de personaxes ao completo, que permite deseñar ao noso/a protagonista e ao peón que o acompañara durante a súa aventura cunha gama de posibilidades moi ampla. Se decidimos espremer a fondo o editor e nos encariñamos coas personaxes non hai problema; poderemos importalas ao xogo unha vez nos fagamos con el.

Queda por ver a solidez da historia e do mundo aberto no que transcorrera, pero confirmase coma un titulo que todo afeccionado ao RPG debe ter marcado na súa axenda. O lanzamento oficial no noso territorio esta previsto para o 25 de Maio.

Ser uns pequenos estudos polacos nestes tempos nos que as grandes compañías fagocitaron todo o que cheirase a estudo independente conleva os seus problemas.

Comezo con esa reflexión porque en maio do ano pasado xa me preguntara como era posíbel que unha obra de tal calidade non merecese mais atención dos medios especializados, os mesmos que nos bombardean con calquera mediocridade tópica saída das aburridas mentes dos desenroladores apadriñados polos grandes estudos.

Como pasei a miña idade universitaria facendo o indio en lugar de estudar socioloxía non vou buscar os posíbeis motivos do pouco eco que ten a xenial saga do bruxo nas preferencias do público, senón no mais evidente factor do pouco apoio publicitario.

Con isto deixo claro de principio que considero a saga de Geralt de Rivia no seu presente a través do videoxogo coma un dos episodios mais infravalorados da presente xeración.
Ler o resto da entrada »

Despois dunha campaña publicitaria de enorme intensidade que acadou grande eco nos medios especializados, Bioware e Electronic Arts fixeron público hoxe, a catro días do lanzamento americano, o tráiler de lanzamento de Mass Effect 3.

Seguindo a tónica dos tráiler que o precederon, os creadores deixan caer nel pingas de información e fugaces aparicións de personaxes recoñecíbeis polos fans da saga. Nesta ocasión especial o fluxo informativo é maior, permitíndonos ver por vez primeira (aínda que de xeito fugaz), momentos tan agardados coma o encontro co consello ou a reaparición do home ilusorio.

O lanzamento europeo está dende hai tempo anunciado para o vindeiro venres día 9, aínda que podería ser efectivo na maior parte dos establecementos no día anterior, coincidindo co lanzamento australiano.

“Agora definiremos o que é a boa ciencia ficción. A desfiguración conceptual (a idea nova, en outras palabras) debe ser autenticamente nova, ou unha nova variación sobre outra anterior, e ten que estimular o intelecto do lector; ten que invadir a súa mente e abrila á posibilidade de algo que até entón non imaxinara”
Philip K Dick

Boa ciencia ficción; que difícil de definir!. Até o mestre Philip K Dick expresouno en verbas ambiguas e pouco concretas.

Non existe, é certo, un esquema métrico para valorar a calidade das cosmoloxías que nos chegaron a través de diferentes medios (cine ou literatura, fundamentalmente) durante as últimas décadas –ou séculos-; aínda por mais que os vacilantes canons culturais de cada momento intentasen poñelas sobre unha gráfica cualitativa inmutábel que obviamente non fixo outra cousa que moverse.

Non podemos, e para min é obvio, definir grados cualitativos globais e universalmente aceptados da calidade de cada unha destas obras, pero si podemos, coma ben sinalaba o señor Dick, recoñecer a existencia de algo como é “a boa ciencia ficción”. Mais en que se concreta iso?.
Ler o resto da entrada »

Análise Star Wars; The Old Republic

Por: Domingo, 12 de Febreiro de 2012, 19:50 COMENTAR

Co retraso lóxico que esixe a análise dunha obra destas características, achégovos as impresións colectadas ao longo dun alto número de horas de xogo no inmenso mundo virtual que lanzou á rede Bioware. Pero antes de nada metámonos en materia.

No 2003, durante o apoxeo da anterior xeración, lanzouse ao mercado “Knights of the old republic”, un RPG desenrolado por Bioware coa licenza de George Lucas que se convertería nun dos mais xeitosos e exitosos da época. Dous anos mais tarde coñecería unha secuela xa desenrolada por Obsidian ao estar Bioware centrada en proxectos propios coma “Jade Empire”.

A pesar das esperanzas e desexos dos numerosos fans de “Knights of the old republic” nunca chegou a haber unha terceira entrega. Nos albores desta xeración moitos rumores apuntaron a un novo entendemento entre Lucasarts e Bioware, pero xa fose porque Bioware non conseguiu a licenza, ou porque de feito apostaban de antes pola creación dun universo de ciencia ficción propio, no lugar dun KOTOR 3 veríamos nacer a saga Mass Effect, que se convertería á súa vez nun mito do xénero.
Ler o resto da entrada »

A prestixiosa Web norteamericana IGN, propiedade de News Corporation, repasa nestes días nunha reportaxe titánica os que ao seu entender son os 100 mellores momentos da historia dos videoxogos, dentro do seu habitual formato de listas centenarias.

A lista analiza mais de 30 anos de historia para lembrar momentos tan dispares cronolóxica e conceptualmente coma o encontro de Pac-Man e Mrs Pac-Man, escoller o noso primeiro Pokemon en Game Boy, ou cortarnos o dedo nunha dura escena do thriller adulto Heavy Rain de PS3. Así até 100 momentos memorábeis (dentro da subxectividade xornalística), que se ben serán cuestionados na orde ou relevancia por moitos xogadores, serven coma un entrañábel repaso de pasaxes e situacións convertidas en mito polos usuarios nas últimas décadas.

Se podedes dispoñer do anaco que require, dádevos o pequeno pracer de ir pasando un a un por estes 100 petiscos de historia do medio accedendo á reportaxe na Web californiana dende esta dirección, unha viaxe especialmente recomendábel para quen domine o inglés.

Previsto para o día 6 de decembro, o novo Xbox dashboard comezará a instalarse no parque de consolas da compañía americana en menos de 24 horas. Se ben non é precisamente a primeira actualización que Microsoft fai neste sentido, agora o cambio estético e conceptual parece maior, achegándose a outros dispositivos da compañía e reforzando a adhesión da xa veterana consola á imaxe corporativa do seu fabricante.

Segundo se anunciou á comunidade de usuarios, este importante cambio visual vai acompañado de melloras para o acceso a servizos en internet; o que afecta tanto ás posibilidades xa existentes (particularmente facebook), como por exemplo á aparición dun novo servizo Youtube. Á marxe das aplicacións de internet, a consola ofrecerá agora contidos televisivos.

E por suposto, coma case tódolos novos movementos da compañía no que a Xbox 360 se refire, pretende ser tamén un xeito de aumentar as utilidades de Kinect coma ferramenta interactiva de uso familiar.

Dende maña mesmo poderemos comprobar por nós mesmos os resultados e ver como recibe unha comunidade de usuarios moi afeita aos cambios esta nova volta de folla no aspecto e funcionalidade dos menús.

Sei que hai tarefas para as que o fanatismo ou a paixón excesiva non son boas compañeiras; véñenme á cabeza agora mesmo tipos armados e analistas de xogos, por exemplo. Atendendo a esta realidade amordazarei ao pequeno alter ego que me berra no interior da cabeza (na lingua dos dragóns, por descontado) a súa euforia porque por fin case tódalas pezas funcionen nun xogo de Bethesda.

Mentres ato mentalmente a ese pequeno salvaxe nalgunha árbore do camiño a Ventalia, contareivos algo sobre a miña primeira encarnación no reino de Skyrim, cando fiel á miña tradición en The Elder Scrolls fun un home bretón con malas pulgas pero bo corazón (xusto ao revés que na realidade). Se houbo algo que adorei de Skyrim foi o próprio feito de estar alí; explorar o xélido nordeste do reino, onde a neve cae día e noite. Determe despois do ocaso para pasar a noite nalgunha posada e escoitar á luz do lume ao bardo local cantar sobre as lendas do vello reino ou os sucesos actuais. Poñerme de novo en marcha antes do amencer, baixo a preciosa aurora boreal, para percorrer as grandes distancias onde nunca sabes quen ou qué pode aparecer ao xirar o camiño, nin cando che sorprenderá o ruxir dun terríbel dragón para anunciar un duro combate.

E utilizo esa carta de presentación porque considero, como teñen sinalado algúns xornalistas, que o primeiro que hai que dicer de Skyrim é que nunca ningún outro xogo foi capaz de dar tal peso ao próprio mundo no que se desenrola e ás intrahistorias (se todos usan a Unamuno eu tamén, pero ségueme caendo mal) case infinitas que nel viviremos, facéndonos compoñer a golpe de mando unha longa narración skáldica que sentiremos moi especificamente nosa.
Ler o resto da entrada »