Pero como non lle vou dar a miña confianza ao Sonic Generations?,e non me refiro só aos vídeos que nos amosan os de SEGA, os cales xa dixen en máis dunha ocasión que me gustan moito, senón á grande idea por parte da compañía de poñer o Sonic orixinal (o primeiro, o inicial, o que lanzou ao ourizo á fama) como complemento desbloqueábel.

Toma, toma, como debe ser, parece que SEGA está tomando as decisións correctas neste proxecto que pretende revivir a un ourizo con moi pouca saúde e que pretenden enchelo de vitalidade con este Sonic Generations.

Confianza é a palabra, e mirémolo polo lado bo, no caso que non resulte entretido de todo, sempre podemos volver a xogar o clásico Sonic: the Hedgehog.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario