DSi

Por: Martes, 7 de Abril de 2009

Todo o mundo sabe xa que é a nova DSi, pero, ¿era necesaria esta nova versión?, a miña resposta é ben clara: NON.

Dende que a portábel de Nintendo saíu ao mercado alá polo 2004, xa sufríu tres cambios na propia estructura da consola, e ningún del tivo a suficiente repercusión na propia videoconsola , como para mellorar a súa calidade.

O cambio máis relevante desta nova modificación, é a inclusión dunha pequena cámara que che permite sacar fotos (non esperedes a calidade dunha cámara dixital) e incluso che detecta o movemento, como xa fai a cámara Eye Toy. As compañías aproveitaranse deste detalle, e sacarán en breve varios videoxogos que utilicen esta característica, pero ¿adaptarase ben á portábel?, se xa moitas veces resulta molesto ter que sacar o lápis, para facer algunha acción irrelevante no xogo(tómese como exemplo o GTA, que hai que andar co lápis cada dous por tres) como sentará andarse movendo diante da cámara…sí, aos rapaces máis pequenos pódelle gustar o detalle, e por pouco tempo. Sen ter en conta que a captura de movemento da cámara non é exacta, polo que aínda lle resta máis enteiros.

O resto das modificacións apenas se aprecian entre a Dsi e a Lite, un lixeiro aumento das pantallas, nova posición do botón de apagado, adelgazárona un pouquiño e algún que outro detalle irrelevante.

Pero aínda por enriba, eliminaron a ranura da GB Advance, polo que tamén eliminaron a posibilidade de xogar a estes cartuchos.

Asique xa vedes do que se trata, modifican a consola con detalles absurdos, coa intención de captar novas víctimas, en forma de usuarios sen obxectividade.

Pero ben é certo que a calidade dunha consola non a fai as súas características, senón os séus videoxogos, e nisto precisamente é no que deberían invertir as compañías.

Sobre o autor:

@Skaltum | Ver as entradas publicadas por Skaltum »

«A NES mudoume a vida. Descubrín sagas que motivarían a miña existencia e xogos que modificarían a miña forma de pensar. Pouco despois chegou a Game Boy e somerxeume aínda máis neste mundo do que xa non fun capaz de saír. Cantos adxectivos existen para describir unha boa experiencia cos videoxogos? Innumerábeis. Pero sei que uns cantos píxeles mudaron a miña personalidade. Só vos podo dar un consello: Cando poidades tomade un bo caldo de píxeles.»

Deixar un comentario